Epigrammata

Si nil, Cinna, petis, nil tibi, Cinna, nego.

Centenis quod emis pueros et saepe ducenis,

Quod sub rege Numa condita vina bibis,

Quod constat decies tibi non spatiosa supellex,

Libra quod argenti milia quinque rapit,

Aurea quod fundi pretio carruca paratur,

Quod pluris mula est, quam domus empta tibi:

Haec animo credis magno te, Quinte, parare?

Falleris: haec animus, Quinte, pusillus emit.

Cotile, bellus homo es: dicunt hoc, Cotile, multi.

Audio: sed quid sit, dic mihi, bellus homo.

'Bellus homo est, flexos qui digerit ordine crines,

Balsama qui semper, cinnama semper olet;

Cantica qui Nili, qui Gaditana susurrat,

Qui movet in varios bracchia volsa modos;

Inter femineas tota qui luce cathedras

Desidet atque aliqua semper in aure sonat,

Qui legit hinc illinc missas scribitque tabellas;

Pallia vicini qui refugit cubiti;

Qui scit, quam quis amet, qui per convivia currit,

Hirpini veteres qui bene novit avos.'

Quid narras? hoc est, hoc est homo, Cotile, bellus?

Res pertricosa est, Cotile, bellus homo.

Sirenas hilarem navigantium poenam

Blandasque mortes gaudiumque crudele,

Quas nemo quondam deserebat auditas,

Fallax Ulixes dicitur reliquisse.

Non miror: illud, Cassiane, mirarer,

Si fabulantem Canium reliquisset.

Quod spirat tenera malum mordente puella,

Quod de Corycio quae venit aura croco;

Vinea quod primis floret cum cana racemis,

Gramina quod redolent, quae modo carpsit ovis;

Quod myrtus, quod messor Arabs, quod sucina trita,

Pallidus Eoo ture quod ignis olet;

Glaeba quod aestivo leviter cum spargitur imbre,

Quod madidas nardo passa corona comas:

Hoc tua, saeve puer Diadumene, basia fragrant.

Quid si tota dares illa sine invidia?

Par scelus admisit Phariis Antonius armis:

Abscidit voltus ensis uterque sacros.

Illud, laurigeros ageres cum laeta triumphos,

Hoc tibi, Roma, caput, cum loquereris, erat.

Antoni tamen est peior, quam causa Pothini:

Hic facinus domino praestitit, ille sibi.

Cessatis, pueri, nihilque nostis,

Vaterno Rasinaque pigriores,

Quorum per vada tarda navigantes

Lentos tinguitis ad celeuma remos.

Iam prono Phaethonte sudat Aethon

Exarsitque dies, et hora lassos

Interiungit equos meridiana.

At vos tam placidas vagi per undas

Tuta luditis otium carina.

Non nautas puto vos, sed Argonautas.

Huc est usque tibi scriptus, matrona, libellus.

Cui sint scripta, rogas, interiora? mihi.

Gymnasium, thermae, stadium est hac parte: recede.

Exuimur: nudos parce videre viros.

Hinc iam deposito post vina rosasque pudore,

Quid dicat, nescit saucia Terpsichore:

Schemate nec dubio, sed aperte nominat illam,

Quam recipit sexto mense superba Venus,

Custodem medio statuit quam vilicus horto,

Opposita spectat quam proba virgo manu.

Si bene te novi, longum iam lassa libellum

Ponebas, totum nunc studiosa leges.

Omnia quod scribis castis epigrammata verbis

Inque tuis nulla est mentula carminibus,

Admiror, laudo; nihil est te sanctius uno:

At mea luxuria pagina nulla vacat.

Haec igitur nequam iuvenes facilesque puellae,

Haec senior, sed quem torquet amica, legat.

At tua, Cosconi, venerandaque sanctaque verba

A pueris debent virginibusque legi.

Moechus es Aufidiae, qui vir, Scaevine, fuisti;

Rivalis fuerat qui tuus, ille vir est.

Cur aliena placet tibi, quae tua non placet, uxor?

Numquid securus non potes arrigere?

Mentula cum doleat puero, tibi, Naevole, culus,

Non sum divinus, sed scio quid facias.

Vis futui, nec vis mecum, Saufeia, lavari.

Nescio quod magnum suspicor esse nefas.

Aut tibi pannosae dependent pectore mammae,

Aut sulcos uteri prodere nuda times,

Aut infinito lacerum patet inguen hiatu,

Aut aliquid cunni prominet ore tui.

Sed nihil est horum, credo, pulcherrima nuda es.

Si verum est, vitium peius habes: fatua es.

Dormis cum pueris mutuniatis,

Et non stat tibi, Galle, quod stat illis.

Quid vis me, rogo, Phoebe, suspicari?

Mollem credere te virum volebam,

Sed rumor negat esse te cinaedum.

Psilothro faciem levas et dropace calvam.

Numquid tonsorem, Gargiliane, times?

Quid facient ungues? nam certe non potes illos

Resina, Veneto nec resecare luto.

Desine, si pudor est, miseram traducere calvam:

Hoc fieri cunno, Gargiliane, solet.