Argonautica

Phinea ceu numquam poenis nullaque gravatum

peste Iovis: tam largus honos, tam mira senectae

maiestas infusa; vigor novus auxerat artus.

tum canit: 'o terras fama venture per omnes,

quem sociis ducibusque deis atque arte benigna

Pallados ipse ultro Pelias ad sidera tollit

demens, dum profugi non sperat vellera Phrixi,

fata locosque tibi, possum quas reddere grates,

expediam rerumque vias finemque docebo.

ipse etiam, qui me prohibet sua pandere terris

saecula, te propter fandi mihi Iuppiter auctor.

hinc iter ad Ponti caput errantesque per altum

Cyaneas. furor his medio concurrere ponto,

necdum ullas videre rates: sua comminus actae

saxa premunt cautesque suas. ceu vincula mundi

ima labent, tremere ecce solum, tremere ipsa repente

tecta vides: illae redeunt, illae aequore certant.

di tibi progresso propius, di forsitan ipsi

auxilium mentemque dabunt. ast ipse iuvare

ausa quibus monitis possim tua? quippe per altum

tenditis, unde procul venti, procul unde volucres,

et pater ipse maris pavidas detorquet habenas.

siqua brevis scopulis fieret mora, si semel orsis

ulla quies, fuga tune medio speranda recursu:

vix repetunt primae celeres confinia terrae,

iamque alio clamore ruont, omnisque tenetur

pontus et infestis anceps cum montibus errat.

verum animo redit illa meo sors cognita divum

(fabor enim nec spe dubios solabor inani):

cum mihi Tartareas saevo clangore volucres

protulit ira Iovis, vox haec simul excidit auris:

"ne vanas impende preces finemque malorum

expete, Agenoride; pontum penetraverit ulla

cum ratis et rabidi steterint in gurgite montes,

tune sperare modum poenae veniamque licebit."

sic deus. aut vobis ergo fera saxa patescunt

aut mea iam saevae redeunt ad pabula Dirae.

verum inter medias dabitur si currere cautes

(certe digna manus) vacuumque exibis in aequor,

proxima regna Lyci, remeat qui victor ab oris

Bebryciis. toto non ullus litore Ponti

mitior. hic lecto comitum de robore siquem

perculerit vicina lues, ne defice casus

praedicti memor atque animos accinge futuris.

illic pestiferas subter iuga concava torquet

alter aquas Acheron vastoque exundat hiatu

fumeus et saeva sequitur caligine campos.

linque gravem fluvium et miseris sua fata colonis:

sic quoque non uno dabitur transcurrere luctu.

quid tibi nubifera surgentem rupe Carambin,

quid memorem, quas Iris aquas aut torqueat Ancon?

proxima Thermodon hinc iam secat arva, memento:

inclita Amazonidum magnoque exorta Gradivo

gens ibi; femineas nee tu nunc crede catervas,

sed qualis, sed quanta viris insultat Enyo

divaque Gorgonei gestatrix innuba monstri.

ne tibi tunc horrenda rapax ad litora puppem

ventus agat, ludo volitans cum turma superbo

pulvereis exultat equis ululataque tellus

intremit et pugnas mota pater incitat basta.

non ita sit metuenda tibi saevissima quamquam

gens Chalybum, duris patiens cui cultus in arvis

et tonat adflicta semper domus ignea massa.

inde omnem innumeri reges per litoris oram,

hospitii quis nulla fides; sed limite recto

puppis et aequali transcurrat carbasus aura.

sic demum rapidi venies ad Phasidis amnem.

castra ibi iam Scythiae fraternaque surgit Erinys.

ipse truces illic Colchos hostemque iuvabis

auxiliis. nec plura equidem discrimina cerno.

fors etiam optatam dabitur contingere pellem.

sed te non animis nec solis viribus aequom

credere; saepe acri potior prudentia dextra.

quam tulerit deus, arripe opem. iamque ultima nobis

promere fata nefas; sileam, precor.' atque ita facto

fine dedit tacitis iterum responsa tenebris.

Tum subita resides socios formidine Iason

praecipitat rumpitque moras tempusque timendi.

ipse viros gradiens ad primi litoris undam

prosequitur Phincus. 'quaenam tibi praemia' dixit,

'quas, decus o Boreae, possem persolvere grates?

me Pangaea super rursus iuga meque paterna

stare Tyro dulcesque iterum mihi surgere soles

nunc reor. exactae (verumne?) abiere volucres,

nec metuam, tutaeque dapes? date tangere vultus,

dem sinite amplexus, propiusque accedite dextrae.'

dixerat. abscedunt terris et litora condunt.

Omnibus extemplo saeva sub imagine rupes

Cyaneae propiorque labor. quando adfore quaque

parte putent? stant ora metu nec fessa recedunt

Iumina diversas circum servantibus undas,

cum procul auditi sonitus insanaque saxa,

saxa neque illa viris sed praecipitata profundo

siderei pars visa poli. dumque ocius instant,

ferre fugam maria ante ratem, maria ipsa repente

deficere adversosque vident discedere montes,

omnibus et gelida rapti formidine remi.

ipse per arma volans et per iuga summa carinae

hortatur supplexque manus intendit Iason

nomine quemque premens. 'ubi nunc promissa superba