Argonautica

imperet et vasto qui vertice nubila pulset.

talis in advectos Neptuni credita proles

aeternum furit atque aequae virtutis egentes

ceu superum segnes ad iniqua altaria tauros

constituit, tandem ut misero lavet arma cerebro.

consulite atque fugae medium ne temnite tempus.

namque isti frustra quisquam concurrere monstro

audeat; et quaenam talem vidisse voluptas?'

ductor ad haec 'Bebryxne venis diversaque regi

corda gerens (melior vulgi nam saepe voluntas),

hostis an externis fato delatus ab oris?

et tua cur Amycus caestu nondum obruit ora?'

'nomen' ait 'praedulce mihi †nomenque† secutus

Otreos unanimi. decus ille et laeta suorum

gloria nec vestros comes aspernandus in actus,

Hesionam et Phrygiae peteret cum gaudia nuptae,

hic Amycum contra iussus stetit atque ego palmas

implicui; sed prima procul vixdum ora levantis

fulminea frontem dextra disiectaque fudit

lumina. me numquam leto dignatus et armis,

sed lacrimis potius luctuque absumor inerti.

spes tamen, his fando si nuntius extitit oris

et Mariandynum patrias penetravit ad urbes,

unde genus fraterque viro — sed et ille quierit

oro nec vanis cladem Lycus augeat armis.'

Haec ubi non ulla iuvenes formidine moti

accipiunt, videt et dura sic pergere mente,

terga sequi properosque iubet coniungere gressus.

litore in extremo spelunca apparuit ingens,

arboribus super et dorso contecta minanti,

non quae dona deum, non quae trahat aetheris ignem,

infelix domus et sonitu tremibunda profundi.

at varii pro rupe metus: hic trunca rotatis

bracchia rapta viris strictoque immortua caestu,

ossaque taetra situ et capitum maestissimus ordo.

respicias quibus adverso sub vulnere nulla

iam facies nec nomen erat; media ipsius arma

sacra metu magnique aris imposta parentis.

hospitis hic primum monitus rediere Dymantis,

et pavor et monstri subiit absentis imago,

atque oculos cuncti inter se tenuere silentes,

done sidereo Pollux interritus ore

'te tamen, hac quicumque es' ait 'formidine, faxo

iam tua silva ferat, modo sint tibi sanguis et artus.'

omnibus idem animus forti decernere pugna,

exoptantque virum contraque occurrere poscunt.

qualiter ignotis spumantem funditus amnem

pandit iter, mox omne pecus formidine pulsa

pone subit iamque et mediis praecedit ab undis.

At procul e silvis sese gregibusque ferebat

saevos in antra gigans. quem nec sua turba tuendo

it taciti secura metus. mortalia nusquam

signa manent; instar scopuli, qui montibus altis

summus abit longeque iugo stat solus ab omni.

devolat inde furens, nec quo via curve profecti

nec genus ante rogat, sed tali protonat ira:

'incipite, o iuvenes. etenim fiducia, credo,

huc tulit auditas et sponte lacessitis oras.

sin errore viae necdum mens gnara locorum,

Neptuni domus haec, egomet Neptunia proles.

hie mihi lex caestus adversaque tollere contra

bracchia. sic ingens Asiae plaga quique per arcton

dexter et in laevum pontus iacet haec mea visit

hospitia; hoc cuncti remeant certamine reges.

iam pridem caestus resides et frigida raris

dentibus aret humus. quis mecum foedera iunget?

prima manu cui dona fero? mox omnibus idem

ibit honos. fuga sub terras, fuga nulla per auras.

nec lacrimae (ne ferte preces) superive vocati

pectora nostra movent; aliis rex Iuppiter oris.

faxo Bebrycium nequeat transcendere puppis

ulla fretum et ponto volitet Symplegas inani.'

Talia dicta dabat, cum protinus asper Iason

et simul Aeacidae simul et Calydonis alumni

Nelidesque Idasque prior quae maxima surgunt

nomina; sed nudo steterat iam pectore Pollux.

tum pavor et gelidus defixit Castora sanguis.

nam nec ad Elei pugnam videt ora parentis,

nec sonat Oebalius caveae favor aut iuga nota

Taygeti, lavitur patrios ubi victor ad amnes,

nec pretium sonipes aut sacrae taurus harenae,

praemia sed manes reclusaque ianua leti.

illum Amycus nec fronte trucem nec mole tremendum

vixdum etiam primae spargentem signa iuventae

ore renidenti lustrans obit et fremit ausum,

sanguineosque rotat furiis ardentibus orbes.

non aliter iam regna poli, iam capta Typhoeus

astra ferens Bacchum ante acies primamque deorum

pallada et oppositos doluit sibi virginis angues.

sic adeo insequitur rabidoque ita murmure terret:

'quisquis es, infelix celera puer; haut tibi pulchrae

manserit hoc ultra frontis decus orave matri

nota feres. tune a sociis electus iniquis?

tune Amyci moriere manu?' nec plura moratus

ingentes umeros spatiosaque pectoris ossa

protulit horrendosque toris informibus artus.

deficiunt visu Minyae, miratur et ipse

Tyndarides; redit Alcidae iam sera cupido

et vocuo maestos lustrarunt lumine montes.

at satus aequoreo fatur tunc talia rege: