Hercules

marcentque Tempe. rapuit hic Pindi iuga,

hic rapuit Oeten, saevit horrendum Mimans.

flammifera Erinys verbere excusso sonat

rogisque adustas propius ac propius sudes

in ora tendit; saeva Tisiphone, caput

serpentibus vallata, post raptum canem

portam vacantem clausit opposita face.

sed ecce proles regis inimici latet.

Lyci nefandum semen: inviso patri

haec dextra iam vos reddet, excutiat levis

nervus sagittas, tela sic mitti decet

Herculea,

Quo se caecus impegit furor?

vastum coactis flexit arcum cornibus

pharetramque solvit, stridet emissa impetu

harundo— medio spiculum collo fugit

vulnere relicto,

Ceteram prolem emam

omnisque latebras, quid moror? maius mihi

bellum Mycenis restat, ut Cyclopia

eversa manibus saxa nostris concidant.

huc eat et illuc valva deiecto obice

rumpatque postes; culmen impulsum labet.

perlucet omnis regia: hic video abditum

gnatum scelesti patris,

En blandas manus

ad genua tendens voce miseranda rogat:

scelus nefandum, triste et aspectu horridum!

dextra precantem rapuit et circa furens

bis ter rotatum misit; ast illi caput

sonuit, cerebro tecta disperso madent.

at misera, parvum protegens gnatum sinu,

Megara furenti similis e latebris fugit.

Licet tonantis profuga condaris sinu,

petet undecumque temet haec dextra et feret.

Quo misera pergis? quam fugam aut latebram petis?

nullus salutis Hercule infesto est locus.

amplectere ipsum potius et blanda prece

lenire tempta,

Parce iam, coniunx, precor,

agnosce Megaram. gnatus hic vultus tuos

habitusque reddit; cernis, ut tendat manus?

Teneo novercam. sequere, da poenas mihi

iugoque pressum libera turpi Iovem;

sed ante matrem parvulum hoc monstrum occidat.

Quo tendis amens? sanguinem fundes tuum?

Pavefactus infans igneo vultu patris

perit ante vulnus, spiritum eripuit timor.

in coniugem nunc clava libratur gravis:

perfregit ossa, corpori trunco caput

abest nec usquam est. cernere hoc audes, nimis

vivax senectus? si piget luctus, habes

mortem paratam: pectus in tela indue,

vel stipitem istuc caede nostrorum inlitum

converte, falsum ac nomini turpem tuo

remove parentem, ne tuae laudi obstrepat.—

quo te ipse, senior, obvium morti ingeris?

quo pergis amens? profuge et obtectas late

unumque manibus aufer Herculeis scelus.

Bene habet, pudendi regis excisa est domus.

tibi hunc dicatum, maximi coniunx Iovis,

gregem cecidi; vota persolvi libens

te digna, et Argos victimas alias dabit.

Nondum litasti, nate: consumma sacrum.

stat ecce ad aras hostia, expectat manum

cervice prona; praebeo occurro insequor:

macta— quid hoc est? errat acies luminum

visusque maeror hebetat? an video Herculis

manus trementes? vultus in somnum cadit

et fessa cervix capite summisso labat;

flexo genu iam totus ad terram ruit,

ut caesa silvis ornus aut portum mari

datura moles, vivis an leto dedit

idem tuos qui misit ad mortem furor?

sopor est: reciprocos spiritus motus agit.

detur quieti tempus, ut somno gravi

vis victa morbi pectus oppressum levet.

removete, famuli, tela, ne repetat furens.

Lugeat aether magnusque parens

aetheris alti tellusque ferax

et vaga ponti mobilis unda,

tuque ante omnis qui per terras

tractusque maris fundis radios

noctemque fugas ore decoro,

fervide Titan: obitus pariter

tecum Alcides vidit et ortus

novitque tuas utrasque domos.

Solvite tantis animum monstris,

solvite superi,

rectam in melius flectite mentem.

tuque, o domitor Somne malorum,

requies animi,

pars humanae melior vitae,

volucre o matris genus Astraeae,

frater durae languide Mortis,

veris miscens falsa, futuri

certas et idem pessimus auctor,

pater o rerum, portus vitae,

lucis requies noctisque comes,

qui par regi famuloque venis,