Fabulae Aesopiae

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,944 sections

1.8.1
Qui pretium meriti ab improbis desiderat,
1.8.2
Bis peccat: primum quoniam indignos adiuvat;
1.8.3
Impune abire deinde quia iam non potest.
1.8.4
Os devoratum fauce cum haereret lupi,
1.8.5
Magno dolore victus coepit singulos
1.8.6
Illicere pretio, ut illud extraherent malum.
1.8.7
Tandem persuasa est iure iurando gruis,
1.8.8
Gulaeque credens colli longitudinem,
1.8.9
Periculosam fecit medicinam lupo.
1.8.10
Pro quo cum pactum flagitaret praemium:
1.8.11
Ingrata es inquit ore quae nostro caput
1.8.12
Incolume abstuleris et mercedem postules.
1.9.1
Sibi non cavere et aliis consilium dare
1.9.2
Stultum esse paucis ostendemus versibus.
1.9.3
Oppressum ab aquila, fletus edentem graves,
1.9.4
Leporem obiurgabat passer: Ubi pernicitas
1.9.5
Nota inquit illa est? Quid ita cessarunt pedes?
1.9.6
Dum loquitur, ipsum accipiter necopinum rapit
1.9.7
Questuque vano clamitantem interficit.
1.9.8
Lepus semianimus mortis in solacio:
1.9.9
Qui modo securus nostra irridebas mala,
1.9.10
Simili querela fata deploras tua.
1.10.1
Quicumque turpi fraude semel innotuit,
1.10.2
Etiam si verum dicit, amittit fidem.
1.10.3
Hoc attestatur brevis Aesopi fabula.
1.10.4
Lupus arguebat vulpem furti crimine;
1.10.5
Negabat illa se esse culpae proximam.
1.10.6
Tunc iudex inter illos sedit simius.
1.10.7
Uterque causam cum perorassent suam,
1.10.8
Dixisse fertur simius sententiam:
1.10.9
Tu non videris perdidisse quod petis;
1.10.10
Te credo surripuisse quod pulchre negas.
1.11.1
Virtutis expers, verbis iactans gloriam,
1.11.2
Ignotos fallit, notis est derisui.
1.11.3
Venari asello comite cum vellet leo,
1.11.4
Contexit illum frutice et admonuit simul,
1.11.5
Ut insueta voce terreret feras,
1.11.6
Fugientes ipse exciperet. Hic auritulus
1.11.7
Clamorem subito totis tollit viribus
1.11.8
Novoque turbat bestias miraculo.
1.11.9
Quae dum paventes exitus notos petunt,
1.11.10
Leonis affliguntur horrendo impetu.
1.11.11
Qui postquam caede fessus est, asinum evocat
1.11.12
Iubetque vocem premere. Tunc ille insolens:
1.11.13
Qualis videtur opera tibi vocis meae?
1.11.14
Insignis inquit sic ut, nisi nossem tuum
1.11.15
Animum genusque, simili fugissem metu.
1.12.1
Laudatis utiliora quae contempseris
1.12.2
Saepe inveniri haec asserit narratio.
1.12.3
Ad fontem cervus, cum bibisset, restitit
1.12.4
Et in liquore vidit effigiem suam.
1.12.5
Ibi dum ramosa mirans laudat cornua
1.12.6
Crurumque nimiam tenuitatem vituperat,
1.12.7
Venantum subito vocibus conterritus
1.12.8
Per campum fugere coepit et cursu levi
1.12.9
Canes elusit. Silva tum excepit ferum,
1.12.10
In qua retentis impeditus cornibus
1.12.11
Lacerari coepit morsibus saevis canum.
1.12.12
Tunc moriens edidisse vocem hanc dicitur:
1.12.13
O me infelicem! qui nunc demum intellego
1.12.14
Utilia mihi quam fuerint quae despexeram,
1.12.15
Et quae laudaram quantum luctus habuerint.
1.13.1
Qui se laudari gaudet verbis subdolis,
1.13.2
Fere dat poenas turpi paenitentia.
1.13.3
Cum de fenestra corvus raptum caseum
1.13.4
Comesse vellet, celsa residens arbore,
1.13.5
Vulpes hunc vidit, deinde sic coepit loqui:
1.13.6
O qui tuarum, corve, pennarum est nitor!
1.13.7
Quantum decoris corpore et vultu geris!
1.13.8
Si vocem haberes, nulla prior ales foret.
1.13.9
At ille stultus, dum vult vocem ostendere,
1.13.10
Emisit ore caseum, quem celeriter
1.13.11
Dolosa vulpes avidis rapuit dentibus.
1.13.12
Tunc demum ingemuit corvi deceptus stupor.
1.13.13
Hac re probatur quantum ingenium valet;
1.13.14
Virtute semper praevalet sapientia.
1.14.1
Malus cum sutor inopia deperditus
1.14.2
Medicinam ignoto facere coepisset loco
1.14.3
Et venditaret falso antidotum nomine,
1.14.4
Verbosis acquisivit sibi famam strophis.
1.14.5
Hic cum iaceret morbo confectus gravi
1.14.6
Rex urbis, eius experiendi gratia
1.14.7
Scyphum poposcit: fusa dein simulans aqua
1.14.8
Miscere illius antidoto se toxicum,
1.14.9
Ebibere iussit ipsum posito praemio.
1.14.10
Timore mortis ille tum confessus est
1.14.11
Non artis ulla medicum se prudentia,
1.14.12
Verum stupore vulgi factum nobilem.
1.14.13
Rex advocata contione haec addidit:
1.14.14
Quantae putatis esse vos dementiae,
1.14.15
Qui capita vestra non dubitatis credere,
1.14.16
Cui calceandos nemo commisit pedes?
1.14.17
Hoc pertinere vere ad illos dixerim,
1.14.18
Quorum stultitia quaestus impudentiae est.
1.15.1
In principatu commutando saepius
1.15.2
Nil praeter domini mores mutant pauperes.
1.15.3
Id esse verum parva haec fabella indicat.
1.15.4
Asellum in prato timidus pascebat senex.
1.15.5
Is hostium clamore subito territus
1.15.6
Suadebat asino fugere, ne possent capi.

Perseus Latin. CTS URN phi0975.phi001.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.