Ex Ponto

et quasi cum vero numine posse loqui.

quantum ad te, redii, nec me tenet ultima tellus,

utque prius, media sospes in urbe moror.

Caesareos video vultus, velut ante videbam :

vix huius voti spes fuit ulla mihi;

utque salutabam numen caeleste, saluto.

quod reduci tribuas, nil, puto, maius habes,

quid nostris oculis nisi sola Palatia desunt?

qui locus ablato Caesare vilis erit.

hunc ego eum spectem, videor mihi cernere Romam;

nam patriae faciem sustinet ille suae.

fallor an irati mihi sunt in imagine vultus,

torvaque nescio quid forma minantis habet?

parce, vir inmenso maior virtutibus orbe,

iustaque vindictae supprime lora tuae.

parce, precor, saecli decus indelebile nostri,

terrarum dominum quem tua cura facit.

per patriae nomen, quae te tibi carior ipso est,

per numquam surdos in tua vota deos,

perque tori sociam, quae par tibi sola reperta est,

et cui maiestas non onerosa tua est,

perque tibi similem virtutis imagine natum,

moribus adgnosci qui tuus esse potest,

perque tuos, vel avo dignos, vel patre nepotes,

qui veniunt magno per tua iussa gradu,

parte leva minima nostras et contrahe poenas,

daque, procul Scythico qui sit ab hoste, locum.

et tua, si fas est, a Caesare proxime Caesar,

numina sint precibus non inimica meis.

sic fera quam primum pavido Germania vultu

ante triumphantis serva feratur equos:

sic pater in Pylios, Cumaeos mater in annos

vivant, et possis filius esse diu.

tu quoque, conveniens ingenti nupta marito,

accipe non dura supplicis aure preces.

sic tibi vir sospes, sic sint cum prole nepotes,

cumque bonis nuribus quod peperere nurus,

sic, quem dira tibi rapuit Germania Drusum,

pars fuerit partus sola caduca tui.

sic tibi mature fraterni funeris ultor

purpureus niveis filius instet equis.

adnuite o! timidis, mitissima numina, votis.

praesentis aliquid prosit habere deos.

Caesaris adventu tuta gladiator harena

exit, et auxilium non leve vultus habet.

nos quoque vestra iuvat quod, qua licet, ora videmus,

intrata est superis quod domus una tribus,

felices illi, qui non simulacra, sed ipsos,

quique deum coram corpora vera vident,

quod quoniam nobis invidit inutile fatum,

quos dedit ars, vultus effigiemque colo.

sic homines novere deos, quos arduus aether

occulit, et colitur pro Iove forma Iovis,

denique, quae mecum est et erit sine fine, cavete,

ne sit in inviso vestra figura loco.

nam caput e nostra citius cervice recedet,

et patiar fossis lumen abire genis,

quam caream raptis, o publica numina, vobis:

vos eritis nostrae portus et ara fugae.

vos ego complectar, Geticis si cingar ab armis,

utque meas aquilas, ut mea signa sequar,

aut ego me fallo nimiaque cupidine ludor,

aut spes exilii commodioris adest.

nam minus et minus est facies in imagine tristis,

visaque sunt dictis adnuere ora meis.

vera precor fiant timidae praesagia mentis,

iustaque quamvis est, sit minor ira dei.

Regia progenies, cui nobilitatis origo

nomen in Eumolpi pervenit usque, Coty,

fama loquax vestras si iam pervenit ad auris,

me tibi finitimi parte iacere soli,

supplicis exaudi, iuvenum mitissime, vocem,

quamque potes, profugo (nam potes) adfer opem.

me fortuna tibi—de qua quod non queror, hoc est—

tradidit, hoc uno non inimica mihi.

excipe naufragium non duro litore nostrum,

ne fuerit terra tutior unda tua.

regia, crede mihi, res est succurrere lapsis,

convenit et tanto, quantus es ipse, viro.

fortunam decet hoc istam: quae maxima cum sit,

esse potest animo vix tamen aequa tuo.

conspicitur numquam meliore potentia causa,

quam quotiens vanas non sinit esse preces,

hoc nitor iste tui generis desiderat, hoc est

a superis ortae nobilitatis opus.

hoc tibi et Eumolpus, generis clarissimus auctor,

et prior Eumolpo suadet Erichthonius.

hoc tecum commune deo est, quod uterque rogati

supplicibus vestris ferre soletis opem.

numquid erit, quare solito dignemur honore

numina, si demas velle iuvare deos?

Iuppiter oranti surdas si praebeat auris,

victima pro templo cur cadat icta Iovis?

si pacem nullam pontus mihi praestet eunti,

irrita Neptuno cur ego tura feram?

vana laborantis si fallat vota coloni,

accipiat gravidae cur suis exta Ceres?

nec dabit intonso iugulum caper hostia Baccho,

musta sub adducto si pede nulla fluent.

Caesar ut imperii moderetur frena precamur,