Ex Ponto

diceris exiliis indoluisse meis,

missaque ab Euxino legeres cum carmina Ponto,

illa tuus iuvit qualiacumque favor;

optastique brevem solvi mihi Caesaris iram,

quod tamen optari, si sciat, ipse sinat,

moribus ista tuis tam mitia vota dedisti,

nec minus idcirco sunt ea grata mihi.

quoque magis moveare malis, doctissime, nostris,

credibile est fieri condicione loci,

vix hac invenies totum, mihi crede, per orbem,

quae minus Augusta pace fruatur humus,

tu tamen hic structos inter fera proelia versus

et legis et lectos ore favente probas,

ingenioque meo, vena quod paupere manat,

plaudis, et e rivo flumina magna facis,

grata quidem sunt haec animo suffragia nostro,

vix sibi cum miseros posse placere putes,

dum tamen in rebus temptamus carmina parvis,

materiae gracili sufficit ingenium,

nuper, ut huc magni pervenit fama triumphi,

ausus sum tantae sumere molis opus.

obruit audentem rerum gravitasque nitorque,

nec potui coepti pondera ferre mei.

illic, quam laudes, erit officiosa voluntas:

cetera materia debilitata iacent,

qui si forte liber vestras pervenit ad auris,

tutelam mando sentiat ille tuam.

hoc tibi facturo, vel si non ipse rogarem,

accedat cumulus gratia nostra levis,

non ego laudandus, sed sunt tua pectora, lacte

et non calcata candidiora nive:

mirarisque alios, cum sis mirabilis ipse,

nec lateant artes eloquiumque tuum.

te iuvenum princeps, cui dat Germania nomen,

participem studii Caesar habere solet.

tu comes antiquus, tu primis iunctus ab annis

ingenio mores aequiperante places.

te dicente prius fit protinus impetus illi:

teque habet elicias qui sua verba tuis.

cum tu desisti mortaliaque ora quierunt

tectaque non longa continuere mora,

surgit Iuleo iuvenis cognomine dignus,

qualis ab Eois Lucifer ortus aquis.

dumque silens adstat, status est vultusque diserti,

spemque decens doctae vocis amictus habet,

mox, ubi pulsa mora est atque os caeleste solutum,

hoc superos iures more solere loqui,

atque "haec est " dicas "facundia principe digna

"eloquio tantum nobilitatis inest.

huic tu cum placeas et vertice sidera tangas,

scripta tamen profugi vatis habenda putas,

scilicet ingeniis aliqua est concordia iunctis,

et servat studii foedera quisque sui:

rusticus agricolam, miles fera bella gerentem,

rectorem dubiae navita puppis amat.

tu quoque Pieridum studio, studiose, teneris,

ingenioque faves, ingeniose, meo.

distat opus nostrum, sed fontibus exit ab isdem :

artis et ingenuae cultor uterque sumus,

thyrsus abest a te, gustata est laurea nobis,

sed tamen ambobus debet inesse calor:

utque meis numeris tua dat facundia nervos,

sic venit a nobis in tua verba nitor.

iure igitur studio confinia carmina vestro

et commilitii sacra tuenda putas.

pro quibus ut maneat, de quo censeris, amicus,

comprecor ad vitae tempora summa tuae.

succedatque suis orbis moderator habenis:

quod mecum populi vota precantur idem.

Carmine Graecinum, qui praesens voce solebat,

tristis ab Euxinis Naso salutat aquis.

exulis haec vox est: praebet mihi littera linguam,

et si non liceat scribere, mutus ero.

corripis, ut debes, stulti peccata sodalis,

et mala me meritis ferre minora doces.

vera facis, sed sera meae convicia culpae:

aspera confesso verba remitte reo.

cum poteram recto transire Ceraunia velo,

ut fera vitarem saxa, monendus eram.

nunc mihi naufragio quid prodest discere facto,

qua mea debuerit currere cumba via?

brachia da lasso potius prendenda natanti,

nec pigeat mento supposuisse manum.

idque facis, faciasque precor . sic mater et uxor,

sic tibi sint fratres totaque salva domus,

quodque soles animo semper, quod voce precari,

omnia Caesaribus sic tua facta probes.

turpe erit in miseris veteri tibi rebus amico

auxilium nulla parte tulisse tuum,

turpe referre pedem, nec passu stare tenaci,

turpe laborantem deseruisse ratem,

turpe sequi casum et fortunae cedere amicum,

et, nisi sit felix, esse negare suum.

non ita vixerunt Strophio atque Agamemnone nati,

non haec Aegidae Pirithoique fides:

quos prior est mirata, sequens mirabitur aetas,

in quorum plausus tota theatra sonant,

tu quoque per durum servato tempus amico

dignus es in tantis nomen habere viris,

dignus es, et, quoniam laudem pietate mereris,