Ars Amatoria

Et plaudas, aliquam mimo saltante puellam:

Et faveas illi, quisquis agatur amans.

Cum surgit, surges; donec sedet illa, sedebis;

Arbitrio dominae tempora perde tuae.

Sed tibi nec ferro placeat torquere capillos,

Nec tua mordaci pumice crura teras.

Ista iube faciant, quorum Cybeleïa mater

Concinitur Phrygiis exululata modis.

Forma viros neglecta decet; Minoida Theseus

Abstulit, a nulla tempora comptus acu.

Hippolytum Phaedra, nec erat bene cultus, amavit;

Cura deae silvis aptus Adonis erat.

Munditie placeant, fuscentur corpora Campo:

Sit bene conveniens et sine labe toga:

Lingula ne rigeat, careant rubigine dentes,

Nec vagus in laxa pes tibi pelle natet:

Nec male deformet rigidos tonsura capillos:

Sit coma, sit trita barba resecta manu.

Et nihil emineant, et sint sine sordibus ungues:

Inque cava nullus stet tibi nare pilus.

Nec male odorati sit tristis anhelitus oris:

Nec laedat naris virque paterque gregis.

Cetera lascivae faciant, concede, puellae,

Et siquis male vir quaerit habere virum.

Ecce, suum vatem Liber vocat; hic quoque amantes

Adiuvat, et flammae, qua calet ipse, favet.

Cnosis in ignotis amens errabat harenis,

Qua brevis aequoreis Dia feritur aquis.

Utque erat e somno tunica velata recincta,

Nuda pedem, croceas inreligata comas,

Thesea crudelem surdas clamabat ad undas,

Indigno teneras imbre rigante genas.

Clamabat, flebatque simul, sed utrumque decebat;

Non facta est lacrimis turpior illa suis.

Iamque iterum tundens mollissima pectora palmis

'Perfidus ille abiit; quid mihi fiet?' ait.

'Quid mihi fiet?' ait: sonuerunt cymbala toto

Litore, et adtonita tympana pulsa manu.

Excidit illa metu, rupitque novissima verba;

Nullus in exanimi corpore sanguis erat.

Ecce Mimallonides sparsis in terga capillis:

Ecce leves satyri, praevia turba dei:

Ebrius, ecce, senex pando Silenus asello

Vix sedet, et pressas continet ante iubas.

Dum sequitur Bacchas, Bacchae fugiuntque petuntque

Quadrupedem ferula dum malus urget eques,

In caput aurito cecidit delapsus asello:

Clamarunt satyri 'surge age, surge, pater.'

Iam deus in curru, quem summum texerat uvis,

Tigribus adiunctis aurea lora dabat:

Et color et Theseus et vox abiere puellae:

Terque fugam petiit, terque retenta metu est.

Horruit, ut graciles, agitat quas ventus, aristae,

Ut levis in madida canna palude tremit.

Cui deus 'en, adsum tibi cura fidelior' inquit:

'Pone metum: Bacchi, Cnosias, uxor eris.

Munus habe caelum; caelo spectabere sidus;

Saepe reges dubiam Cressa Corona ratem.'

Dixit, et e curru, ne tigres illa timeret,

Desilit; inposito cessit harena pede:

Implicitamque sinu (neque enim pugnare valebat)

Abstulit; in facili est omnia posse deo.

Pars 'Hymenaee' canunt, pars clamant 'Euhion, euhoe!'

Sic coeunt sacro nupta deusque toro.

Ergo ubi contigerint positi tibi munera Bacchi,

Atque erit in socii femina parte tori,

Nycteliumque patrem nocturnaque sacra precare,

Ne iubeant capiti vina nocere tuo.

Hic tibi multa licet sermone latentia tecto

Dicere, quae dici sentiat illa sibi:

Blanditiasque leves tenui perscribere vino,

Ut dominam in mensa se legat illa tuam:

Atque oculos oculis spectare fatentibus ignem:

Saepe tacens vocem verbaque vultus habet.

Fac primus rapias illius tacta labellis

Pocula, quaque bibet parte puella, bibas:

Et quemcumque cibum digitis libaverit illa,

Tu pete, dumque petis, sit tibi tacta manus.

Sint etiam tua vota, viro placuisse puellae:

Utilior vobis factus amicus erit.

Huic, si sorte bibes, sortem concede priorem:

Huic detur capiti missa corona tuo.

Sive erit inferior, seu par, prior omnia sumat:

Nec dubites illi verba secunda loqui.

Tuta frequensque via est, per amici fallere nomen:

Tuta frequensque licet sit via, crimen habet.

Inde procurator nimium quoque multa procurat,

Et sibi mandatis plura videnda putat.

Certa tibi a nobis dabitur mensura bibendi:

Officium praestent mensque pedesque suum.

Iurgia praecipue vino stimulata caveto,

Et nimium faciles ad fera bella manus.

Occidit Eurytion stulte data vina bibendo;

Aptior est dulci mensa merumque ioco.

Si vox est, canta: si mollia brachia, salta:

Et quacumque potes dote placere, place.

Ebrietas ut vera nocet, sic ficta iuvabit:

Fac titubet blaeso subdola lingua sono,

Ut, quicquid facias dicasve protervius aequo,

Credatur nimium causa fuisse merum.