De Arte Poetica liber

Perseus Latin · Perseus Latin · 476 sections

301
tonsori Licino conmiserit. o ego laevus,
302
qui purgor bilem sub verni temporis horam.
303
non alius faceret meliora poemata; verum
304
nil tanti est. ergo fungar vice cotis, acutum
305
reddere quae ferrum valet exsors ipsa secandi;
306
munus et officium, nil scribens ipse, docebo,
307
unde parentur opes, quid alat formetque poetam,
308
quid deceat, quid non, quo virtus, quo ferat error.
309
scribendi recte sapere est et principium et fons.
310
rem tibi Socraticae poterunt ostendere chartae
311
verbaque provisam rem non invita sequentur.
312
qui didicit, patriae quid debeat et quid amicis,
313
quo sit amore parens, quo frater amandus et hospes,
314
quod sit conscripti, quod iudicis officium, quae
315
partes in bellum missi ducis, ille profecto
316
reddere personae scit convenientia cuique.
317
respicere exemplar vitae morumque iubebo
318
doctum imitatorem et vivas hinc ducere voces.
319
interdum speciosa locis morataque recte
320
fabula nullius veneris, sine pondere et arte,
321
valdius oblectat populum meliusque moratur
322
quam versus inopes rerum nugaeque canorae.
323
Graiis ingenium, Graiis dedit ore rotundo
324
Musa loqui, praeter laudem nullius avaris.
325
Romani pueri longis rationibus assem
326
discunt in partis centum diducere. 'dicat
327
filius Albini: si de quincunce remota est
328
uncia, quid superat? poteras dixisse.' 'triens.' 'eu,
329
rem poteris servare tuam. redit uncia, quid fit?'
330
'semis.' an, haec animos aerugo et cura peculi
331
cum semel imbuerit, speremus carmina fingi
332
posse linenda cedro et levi servanda cupresso?
333
aut prodesse volunt aut delectare poetae
334
aut simul et iucunda et idonea dicere vitae.
335
quidquid praecipies, esto brevis, ut cito dicta
336
percipiant animi dociles teneantque fideles:
337
omne supervacuum pleno de pectore manat.
338
ficta voluptatis causa sint proxima veris:
339
ne quodcumque volet poscat sibi fabula credi
340
neu pransae Lamiae vivum puerum extrahat alvo.
341
centuriae seniorum agitant expertia frugis,
342
celsi praetereunt austera poemata Rhamnes:
343
omne tulit punctum, qui miscuit utile dulci
344
lectorem delectando pariterque monendo.
345
hic meret aera liber Sosiis, hic et mare transit
346
et longum noto scriptori prorogat aevum.
347
sunt delicta tamen, quibus ignovisse velimus:
348
nam neque chorda sonum reddit quem volt manus et mens,
349
poscentique gravem persaepe remittit acutum,
350
nec semper feriet quodcumque minabitur arcus.
351
verum ubi plura nitent in carmine, non ego paucis
352
offendar maculis, quas aut incuria fudit
353
aut humana parum cavit natura. quid ergo est?
354
ut scriptor si peccat idem librarius usque,
355
quamvis est monitus, venia caret, et citharoedus
356
ridetur, chorda qui semper oberrat eadem,
357
sic mihi, qui multum cessat, fit Choerilus ille,
358
quem bis terve bonum cum risu miror; et idem
359
indignor, quandoque bonus dormitat Homerus;
360
verum operi longo fas est obrepere somnum.
361
ut pictura poesis: erit quae, si propius stes,
362
te capiat magis, et quaedam, si longius abstes;
363
haec amat obscurum, volet haec sub luce videri,
364
iudicis argutum quae non formidat acumen;
365
haec placuit semel, haec deciens repetita placebit.
366
o maior iuvenum, quamvis et voce paterna
367
fingeris ad rectum et per te sapis, hoc tibi dictum
368
tolle memor, certis medium et tolerabile rebus
369
recte concedi: consultus iuris et actor
370
causarum mediocris abest virtute diserti
371
Messallae nec scit quantum Cascellius Aulus,
372
sed tamen in pretio est: mediocribus esse poetis
373
non homines, non Di, non concessere columnae.
374
ut gratas inter mensas symphonia discors
375
et crassum unguentum et Sardo cum melle papaver
376
offendunt, poterat duci quia cena sine istis:
377
sic animis natum inventumque poema iuvandis,
378
si paulum summo decessit, vergit ad imum.
379
ludere qui nescit, campestribus abstinet armis
380
indoctusque pilae discive trochive quiescit,
381
ne spissae risum tollant inpune coronae:
382
qui nescit versus, tamen audet fingere. quidni?
383
liber et ingenuus, praesertim census equestrem
384
summam nummorum vitioque remotus ab omni.
385
tu nihil invita dices faciesve Minerva:
386
id tibi iudicium est, ea mens. siquid tamen olim
387
scripseris, in Meti descendat iudicis auris
388
et patris et nostras nonumque prematur in annum
389
membranis intus positis: delere licebit,
390
quod non edideris, nescit vox missa reverti.
391
silvestris homines sacer interpresque Deorum
392
caedibus et victu foedo deterruit Orpheus,
393
dictus ob hoc lenire tigres rabidosque leones;
394
dictus et Amphion, Thebanae conditor urbis,
395
saxa movere sono testudinis et prece blanda
396
ducere quo vellet. fuit haec sapientia quondam,
397
publica privatis secernere, sacra profanis,
398
concubitu prohibere vago, dare iura maritis,
399
oppida moliri, leges incidere ligno.
400
sic honor et nomen divinis vatibus atque

Perseus Latin. CTS URN phi0893.phi006.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.