Aeneid

Perseus Latin · Perseus Latin · 9,897 sections

2.45
aut hoc inclusi ligno occultantur Achivi,
2.46
aut haec in nostros fabricata est machina muros
2.47
inspectura domos venturaque desuper urbi,
2.48
aut aliquis latet error; equo ne credite, Teucri.
2.49
Quicquid id est, timeo Danaos et dona ferentis.
2.50
Sic fatus, validis ingentem viribus hastam
2.51
in latus inque feri curvam compagibus alvum
2.52
contorsit: stetit illa tremens, uteroque recusso
2.53
insonuere cavae gemitumque dedere cavernae.
2.54
Et, si fata deum, si mens non laeva fuisset,
2.55
impulerat ferro Argolicas foedare latebras,
2.56
Troiaque, nunc stares, Priamique arx alta, maneres.
2.57
Ecce, manus iuvenem interea post terga revinctum
2.58
pastores magno ad regem clamore trahebant
2.59
Dardanidae, qui se ignotum venientibus ultro,
2.60
hoc ipsum ut strueret Troiamque aperiret Achivis,
2.61
obtulerat, fidens animi atque in utrumque paratus,
2.62
seu versare dolos, seu certae occumbere morti.
2.63
Undique visendi studio Troiana iuventus
2.64
circumfusa ruit, certantque inludere capto.
2.65
Accipe nunc Danaum insidias, et crimine ab uno
2.66
disce omnes.
2.67
Namque ut conspectu in medio turbatus, inermis
2.68
constitit atque oculis Phrygia agmina circumspexit:
2.69
Heu, quae nunc tellus inquit quae me aequora possunt
2.70
accipere? Aut quid iam misero mihi denique restat,
2.71
cui neque apud Danaos usquam locus, et super ipsi
2.72
Dardanidae infensi poenas cum sanguine poscunt?
2.73
Quo gemitu conversi animi, compressus et omnis
2.74
impetus. Hortamur fari; quo sanguine cretus,
2.75
quidve ferat, memoret, quae sit fiducia capto.
2.76
Ille haec, deposita tandem formidine, fatur:
2.77
Cuncta equidem tibi, Rex, fuerit quodcumque, fatebor
2.78
vera, inquit; neque me Argolica de gente negabo:
2.79
hoc primum; nec, si miserum Fortuna Sinonem
2.80
finxit, vanum etiam mendacemque improba finget.
2.81
Fando aliquod si forte tuas pervenit ad auris
2.82
Belidae nomen Palamedis et incluta fama
2.83
gloria, quem falsa sub proditione Pelasgi
2.84
insontem infando indicio, quia bella vetabat,
2.85
demisere neci, nunc cassum lumine lugent.
2.86
Illi me comitem et consanguinitate propinquum
2.87
pauper in arma pater primis huc misit ab annis,
2.88
dum stabat regno incolumis regumque vigebat
2.89
consiliis, et nos aliquod nomenque decusque
2.90
gessimus. Invidia postquam pellacis Ulixi—
2.91
haud ignota loquor—superis concessit ab oris,
2.92
adflictus vitam in tenebris luctuque trahebam,
2.93
et casum insontis mecum indignabar amici.
2.94
Nec tacui demens, et me, fors si qua tulisset,
2.95
si patrios umquam remeassem victor ad Argos,
2.96
promisi ultorem, et verbis odia aspera movi.
2.97
Hinc mihi prima mali labes, hinc semper Ulixes
2.98
criminibus terrere novis, hinc spargere voces
2.99
in volgum ambiguas, et quaerere conscius arma.
2.100
Nec requievit enim, donec, Calchante ministro—
2.101
sed quid ego haec autem nequiquam ingrata revolvo?
2.102
Quidve moror, si omnis uno ordine habetis Achivos,
2.103
idque audire sat est? Iamdudum sumite poenas,
2.104
hoc Ithacus velit, et magno mercentur Atridae.
2.105
Tum vero ardemus scitari et quaerere causas,
2.106
ignari scelerum tantorum artisque Pelasgae.
2.107
Prosequitur pavitans, et ficto pectore fatur:
2.108
Saepe fugam Danai Troia cupiere relicta
2.109
moliri, et longo fessi discedere bello;
2.110
fecissentque utinam! Saepe illos aspera ponti
2.111
interclusit hiemps, et terruit Auster euntis.
2.112
Praecipue, cum iam hic trabibus contextus acernis
2.113
staret equus, toto sonuerunt aethere nimbi.
2.114
Suspensi Eurypylum scitantem oracula Phoebi
2.115
mittimus, isque adytis haec tristia dicta reportat:
2.116
Sanguine placastis ventos et virgine caesa,
2.117
cum primum Iliacas, Danai, venistis ad oras;
2.118
sanguine quaerendi reditus, animaque litandum
2.119
Argolica. Volgi quae vox ut venit ad auris,
2.120
obstipuere animi, gelidusque per ima cucurrit
2.121
ossa tremor, cui fata parent, quem poscat Apollo.
2.122
Hic Ithacus vatem magno Calchanta tumultu
2.123
protrahit in medios; quae sint ea numina divom,
2.124
flagitat; et mihi iam multi crudele canebant
2.125
artificis scelus, et taciti ventura videbant.
2.126
Bis quinos silet ille dies, tectusque recusat
2.127
prodere voce sua quemquam aut opponere morti.
2.128
Vix tandem, magnis Ithaci clamoribus actus,
2.129
composito rumpit vocem, et me destinat arae.
2.130
Adsensere omnes, et, quae sibi quisque timebat,
2.131
unius in miseri exitium conversa tulere.
2.132
Iamque dies infanda aderat; mihi sacra parari,
2.133
et salsae fruges, et circum tempora vittae:
2.134
eripui, fateor, leto me, et vincula rupi,
2.135
limosoque lacu per noctem obscurus in ulva
2.136
delitui, dum vela darent, si forte dedissent.
2.137
Nec mihi iam patriam antiquam spes ulla videndi,
2.138
nec dulcis natos exoptatumque parentem;
2.139
quos illi fors et poenas ob nostra reposcent
2.140
effugia, et culpam hanc miserorum morte piabunt.
2.141
Quod te per superos et conscia numina veri,
2.142
per si qua est quae restet adhuc mortalibus usquam
2.143
intemerata fides, oro, miserere laborum
2.144
tantorum, miserere animi non digna ferentis.

Perseus Latin. CTS URN phi0690.phi003.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.