Aeneid

Perseus Latin · Perseus Latin · 9,897 sections

1.301
remigio alarum, ac Libyae citus adstitit oris.
1.302
Et iam iussa facit, ponuntque ferocia Poeni
1.303
corda volente deo; in primis regina quietum
1.304
accipit in Teucros animum mentemque benignam.
1.305
At pius Aeneas, per noctem plurima volvens,
1.306
ut primum lux alma data est, exire locosque
1.307
explorare novos, quas vento accesserit oras,
1.308
qui teneant, nam inculta videt, hominesne feraene,
1.309
quaerere constituit, sociisque exacta referre
1.310
Classem in convexo nemorum sub rupe cavata
1.311
arboribus clausam circum atque horrentibus umbris
1.312
occulit; ipse uno graditur comitatus Achate,
1.313
bina manu lato crispans hastilia ferro.
1.314
Cui mater media sese tulit obvia silva,
1.315
virginis os habitumque gerens, et virginis arma
1.316
Spartanae, vel qualis equos Threissa fatigat
1.317
Harpalyce, volucremque fuga praevertitur Hebrum.
1.318
Namque umeris de more habilem suspenderat arcum
1.319
venatrix, dederatque comam diffundere ventis,
1.320
nuda genu, nodoque sinus collecta fluentis.
1.321
Ac prior, Heus inquit iuvenes, monstrate mearum
1.322
vidistis si quam hic errantem forte sororum,
1.323
succinctam pharetra et maculosae tegmine lyncis,
1.324
aut spumantis apri cursum clamore prementem.
1.325
Sic Venus; et Veneris contra sic filius orsus:
1.326
Nulla tuarum audita mihi neque visa sororum—
1.327
O quam te memorem, virgo? Namque haud tibi voltus
1.328
mortalis, nec vox hominem sonat: O, dea certe—
1.329
an Phoebi soror? an nympharum sanguinis una?—
1.330
sis felix, nostrumque leves, quaecumque, laborem,
1.331
et, quo sub caelo tandem, quibus orbis in oris
1.332
iactemur, doceas. Ignari hominumque locorumque
1.333
erramus, vento huc vastis et fluctibus acti:
1.334
multa tibi ante aras nostra cadet hostia dextra.
1.335
Tum Venus: Haud equidem tali me dignor honore;
1.336
virginibus Tyriis mos est gestare pharetram,
1.337
purpureoque alte suras vincire cothurno.
1.338
Punica regna vides, Tyrios et Agenoris urbem;
1.339
sed fines Libyci, genus intractabile bello.
1.340
Imperium Dido Tyria regit urbe profecta,
1.341
germanum fugiens. Longa est iniuria, longae
1.342
ambages; sed summa sequar fastigia rerum.
1.343
Huic coniunx Sychaeus erat, ditissimus agri
1.344
Phoenicum, et magno miserae dilectus amore,
1.345
cui pater intactam dederat, primisque iugarat
1.346
ominibus. Sed regna Tyri germanus habebat
1.347
Pygmalion, scelere ante alios immanior omnes.
1.348
Quos inter medius venit furor. Ille Sychaeum
1.349
impius ante aras, atque auri caecus amore,
1.350
clam ferro incautum superat, securus amorum
1.351
germanae; factumque diu celavit, et aegram,
1.352
multa malus simulans, vana spe lusit amantem.
1.353
Ipsa sed in somnis inhumati venit imago
1.354
coniugis, ora modis attollens pallida miris,
1.355
crudeles aras traiectaque pectora ferro
1.356
nudavit, caecumque domus scelus omne retexit.
1.357
Tum celerare fugam patriaque excedere suadet,
1.358
auxiliumque viae veteres tellure recludit
1.359
thesauros, ignotum argenti pondus et auri.
1.360
His commota fugam Dido sociosque parabat:
1.361
conveniunt, quibus aut odium crudele tyranni
1.362
aut metus acer erat; navis, quae forte paratae,
1.363
corripiunt, onerantque auro: portantur avari
1.364
Pygmalionis opes pelago; dux femina facti.
1.365
Devenere locos, ubi nunc ingentia cernis
1.366
moenia surgentemque novae Karthaginis arcem,
1.367
mercatique solum, facti de nomine Byrsam,
1.368
taurino quantum possent circumdare tergo.
1.369
Sed vos qui tandem, quibus aut venistis ab oris,
1.370
quove tenetis iter? Quaerenti talibus ille
1.371
suspirans, imoque trahens a pectore vocem:
1.372
O dea, si prima repetens ab origine pergam,
1.373
et vacet annalis nostrorum audire laborum,
1.374
ante diem clauso componat Vesper Olympo.
1.375
Nos Troia antiqua, si vestras forte per auris
1.376
Troiae nomen iit, diversa per aequora vectos
1.377
forte sua Libycis tempestas adpulit oris.
1.378
Sum pius Aeneas, raptos qui ex hoste Penates
1.379
classe veho mecum, fama super aethera notus.
1.380
Italiam quaero patriam et genus ab Iove summo.
1.381
Bis denis Phrygium conscendi navibus aequor,
1.382
matre dea monstrante viam, data fata secutus;
1.383
vix septem convolsae undis Euroque supersunt.
1.384
Ipse ignotus, egens, Libyae deserta peragro,
1.385
Europa atque Asia pulsus. Nec plura querentem
1.386
passa Venus medio sic interfata dolore est:
1.387
Quisquis es, haud, credo, invisus caelestibus auras
1.388
vitalis carpis, Tyriam qui adveneris urbem.
1.389
Perge modo, atque hinc te reginae ad limina perfer,
1.390
Namque tibi reduces socios classemque relatam
1.391
nuntio, et in tutum versis aquilonibus actam,
1.392
ni frustra augurium vani docuere parentes.
1.393
Aspice bis senos laetantis agmine cycnos,
1.394
aetheria quos lapsa plaga Iovis ales aperto
1.395
turbabat caelo; nunc terras ordine longo
1.396
aut capere, aut captas iam despectare videntur:
1.397
ut reduces illi ludunt stridentibus alis,
1.398
et coetu cinxere polum, cantusque dedere,
1.399
haud aliter puppesque tuae pubesque tuorum
1.400
aut portum tenet aut pleno subit ostia velo.

Perseus Latin. CTS URN phi0690.phi003.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.