Eclogues

Perseus Latin · Perseus Latin · 830 sections

9.15
ante Sinistra cava monuisset ab ilice cornix,
9.16
nec tuus hic Moeris, nec viveret ipse Menalcas.
9.17
Heu, cadit in quemquam tantum scelus? Heu, tua nobis
9.18
paene simul tecum solatia rapta, Menalca?
9.19
quis caneret nymphas; quis humum florentibus herbis
9.20
spargeret, aut viridi fontes induceret umbra?
9.21
vel quae sublegi tacitus tibi carmina nuper,
9.22
cum te ad delicias ferres, Amaryllida, nostras?
9.23
Tityre, dum redeo—brevis est via—pasce capellas,
9.24
et potum pastas age, Tityre, et inter agendum
9.25
occursare capro, cornu ferit ille, caveto.
9.26
Immo haec, quae Varo necdum perfecta canebat:
9.27
“Vare, tuum nomen, superet modo Mantua nobis—
9.28
Mantua, vae miserae nimium vicina Cremonae—
9.29
cantantes sublime ferent ad sidera cycni.”
9.30
Sic tua Cyrneas fugiant examina taxos;
9.31
sic cytiso pastae distendant ubera vaccae!
9.32
Incipe, si quid habes: et me fecere poetam
9.33
Pierides; sunt et mihi carmina; me quoque dicunt
9.34
vatem pastores, sed non ego credulus illis.
9.35
Nam neque adhuc Vario videor, nec dicere Cinna
9.36
digna, sed argutos inter strepere anser olores.
9.37
Id quidem ago et tacitus, Lycida, mecum ipse voluto,
9.38
si valeam meminisse; neque est ignobile carmen:
9.39
`huc ades, O Galatea; quis est nam ludus in undis
9.40
hic ver purpureum; varios hic flumina circum
9.41
fundit humus flores; hic candida populus antro
9.42
imminet, et lentae texunt umbracula vites.
9.43
huc ades: insani feriant sine litora fluctus.
9.44
Quid, quae te pura solum sub nocte canentem
9.45
audieram? Numeros memini, si verba tenerem.
9.46
“Daphni, quid antiquos signorum suspicis ortus?
9.47
Ecce Dionaei processit Caesaris astrum,
9.48
astrum, quo segetes gauderent frugibus, et quo
9.49
duceret apricis in collibus uva colorem.
9.50
insere, Daphni, piros: carpent tua poma nepotes.”
9.51
Omnia fert aetas, animum quoque: saepe ego longos
9.52
cantando puerum memini me condere soles:
9.53
nunc oblita mihi tot carmina; vox quoque Moerim
9.54
iam fugit ipsa; lupi Moerim videre priores.
9.55
Sed tamen ista satis referet tibi saepe Menalcas.
9.56
Causando nostros in longum ducis amores:
9.57
et nunc omne tibi stratum silet aequor, et omnes,
9.58
aspice, ventosi ceciderunt murmuris aurae.
9.59
hinc adeo media est nobis via; namque sepulcrum
9.60
incipit adparere Bianoris: hic ubi densas
9.61
agricolae stringunt frondes, hic, Moeri, canamus;
9.62
hic haedos depone: tamen veniemus in urbem.
9.63
aut si, nox pluviam ne colligat ante, veremur,
9.64
cantantes licet usque (minus via laedit) eamus;
9.65
cantantes ut eamus, ego hoc te fasce levabo.
9.66
Desine plura, puer, et quod nunc instat agamus:
9.67
carmina tum melius, cum venerit ipse, canemus.
10.1
Extremum hunc, Arethusa, mihi concede laborem:
10.2
pauca meo Gallo, sed quae legat ipsa Lycoris,
10.3
carmina sunt dicenda. neget quis carmina Gallo?
10.4
sic tibi, cum fluctus subterlabere Sicanos,
10.5
Doris amara suam non intermisceat undam.
10.6
incipe; sollicitos Galli dicamus amores,
10.7
dum tenera attondent simae virgulta capellae.
10.8
non canimus surdis; respondent omnia silvae.
10.9
Quae nemora, aut qui vos saltus habuere, puellae
10.10
Naides, indigno cum Gallus amore peribat?
10.11
nam neque Parnasi vobis iuga, nam neque Pindi
10.12
ulla moram fecere, neque Aoniae Aganippe.
10.13
Illum etiam lauri, etiam flevere myricae.
10.14
Pinifer illum etiam sola sub rupe iacentem
10.15
Maenalus, et gelidi fleverunt saxa Lycaei.
10.16
Stant et oves circum;—nostri nec poenitet illas,
10.17
nec te poeniteat pecoris, divine poeta;—
10.18
et formosus ovis ad flumina pavit Adonis;
10.19
venit et upilio; tardi venere subulci;
10.20
uvidus hiberna venit de glande Menalcas.
10.21
Omnes “Unde amor iste” rogant “tibi?” Venit Apollo:
10.22
“Galle, quid insanis?” inquit; “tua cura Lycoris
10.23
perque nives alium perque horrida castra secuta est.”
10.24
Venit et agresti capitis Silvanus honore,
10.25
florentis ferulas et grandia lilia quassans.
10.26
Pan deus Arcadiae venit, quem vidimus ipsi
10.27
sanguineis ebuli bacis minioque rubentem.
10.28
“Ecquis erit modus?” inquit; “Amor non talia curat;
10.29
nec lacrimis crudelis Amor, nec gramina rivis,
10.30
nec cytiso saturantur apes, nec fronde capellae.”
10.31
Tristis at ille: “Tamen cantabitis, Arcades,” inquit
10.32
“montibus haec vestris: soli cantare periti
10.33
Arcades. O mihi tum quam molliter ossa quiescant,
10.34
vestra meos olim si fistula dicat amores!
10.35
Atque utinam ex vobis unus, vestrique fuissem
10.36
aut custos gregis, aut maturae vinitor uvae!
10.37
Certe, sive mihi Phillis, sive esset Amyntas,
10.38
seu quicumque furor—quid tum, si fuscus Amyntas;
10.39
et nigrae violae sunt et vaccinia nigra—
10.40
mecum inter salices lenta sub vite iaceret;
10.41
serta mihi Phyllis legeret, cantaret Amyntas.
10.42
Hic gelidi fontes, hic mollia prata, Lycori,
10.43
hic nemus; hic ipso tecum consumerer aevo.
10.44
Nunc insanus amor duri me Martis in armis
10.45
tela inter media atque adversos detinet hostes:
10.46
tu procul a patria (nec sit mihi credere tantum!)
10.47
Alpinas, ah dura, nives et frigora Rheni

Perseus Latin. CTS URN phi0690.phi001.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.