Elegiae

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,929 sections

1.8.20
Cantus et iratae detinet anguis iter,
1.8.21
Cantus et e curru Lunam deducere temptat
1.8.22
Et faceret, si non aera repulsa sonent.
1.8.23
Quid queror heu misero carmen nocuisse, quid herbas?
1.8.24
Forma nihil magicis utitur auxiliis:
1.8.25
Sed corpus tetigisse nocet, sed longa dedisse
1.8.26
Oscula, sed femori conseruisse femur.
1.8.27
Nec tu difficilis puero tamen esse memento:
1.8.28
Persequitur poenis tristia facta Venus.
1.8.29
Munera ne poscas: det munera canus amator,
1.8.30
Ut foveat molli frigida membra sinu.
1.8.31
Carior est auro iuvenis, cui levia fulgent
1.8.32
Ora nec amplexus aspera barba terit.
1.8.33
Huic tu candentes umero subpone lacertos,
1.8.34
Et regum magnae despiciantur opes.
1.8.35
At Venus invenit puero concumbere furtim,
1.8.36
Dum timet et teneros conserit usque sinus,
1.8.37
Et dare anhelanti pugnantibus umida linguis
1.8.38
Oscula et in collo figere dente notas.
1.8.39
Non lapis hanc gemmaeque iuvant, quae frigore sola
1.8.40
Dormiat et nulli sit cupienda viro.
1.8.41
Heu sero revocatur amor seroque iuventas,
1.8.42
Cum vetus infecit cana senecta caput.
1.8.43
Tum studium formae est: coma tum mutatur, ut annos
1.8.44
Dissimulet viridi cortice tincta nucis;
1.8.45
Tollere tum cura est albos a stirpe capillos
1.8.46
Et faciem dempta pelle referre novam.
1.8.47
At tu, dum primi floret tibi temporis aetas,
1.8.48
Utere: non tardo labitur illa pede.
1.8.49
Neu Marathum torque: puero quae gloria victo est?
1.8.50
In veteres esto dura, puella, senes.
1.8.51
Parce precor tenero: non illi sontica causa est,
1.8.52
Sed nimius luto corpora tingit amor.
1.8.53
Vel miser absenti maestas quam saepe querelas
1.8.54
Conicit, et lacrimis omnia plena madent!
1.8.55
Quid me spernis? ait. ‘poterat custodia vinci:
1.8.56
Ipse dedit cupidis fallere posse deus.
1.8.57
Nota venus furtiva mihi est, ut lenis agatur
1.8.58
Spiritus, ut nec dent oscula rapta sonum;
1.8.59
Et possum media quamvis obrepere nocte
1.8.60
Et strepitu nullo clam reserare fores.
1.8.61
Quid prosunt artes, miserum si spernit amantem
1.8.62
Et fugit ex ipso saeva puella toro?
1.8.63
Vel cum promittit, subito sed perfida fallit,
1.8.64
Est mihi nox multis evigilanda malis.
1.8.65
Dum mihi venturam fingo, quodcumque movetur,
1.8.66
Illius credo tunc sonuisse pedes.’
1.8.67
Desistas lacrimare, puer: non frangitur illa,
1.8.68
Et tua iam fletu lumina fessa tument.
1.8.69
Oderunt, Pholoe, moneo, fastidia divi,
1.8.70
Nec prodest sanctis tura dedisse focis.
1.8.71
Hic Marathus quondam miseros ludebat amantes,
1.8.72
Nescius ultorem post caput esse deum;
1.8.73
Saepe etiam lacrimas fertur risisse dolentis
1.8.74
Et cupidum ficta detinuisse mora:
1.8.75
Nunc omnes odit fastus, nunc displicet illi
1.8.76
Quaecumque obposita est ianua dura sera.
1.8.77
At te poena manet, ni desinis esse superba.
1.8.78
Quam cupies votis hunc revocare diem!
1.9.1
Quid mihi si fueras miseros laesurus amores,
1.9.2
Foedera per divos, clam violanda, dabas?
1.9.3
A miser, et siquis primo periuria celat,
1.9.4
Sera tamen tacitis Poena venit pedibus.
1.9.5
Parcite, caelestes: aequum est inpune licere
1.9.6
Numina formosis laedere vestra semel.
1.9.7
Lucra petens habili tauros adiungit aratro
1.9.8
Et durum terrae rusticus urget opus,
1.9.9
Lucra petituras freta per parentia ventis
1.9.10
Ducunt instabiles sidera certa rates:
1.9.11
Muneribus meus est captus puer, at deus illa
1.9.12
In cunerem et liquidas munera vertat aquas.
1.9.13
Iam mihi persolvet poenas, pulvisque decorem
1.9.14
Detrahet et ventis horrida facta coma;
1.9.15
Uretur facies, urentur sole capilli,
1.9.16
Deteret invalidos et via longa pedes.
1.9.17
Admonui quotiens ‘auro ne pollue formam:
1.9.18
Saepe solent auro multa subesse mala.
1.9.19
Divitiis captus siquis violavit amorem,
1.9.20
Asperaque est illi difficilisque Venus.
1.9.21
Ure meum potius flamma caput et pete ferro
1.9.22
Corpus et intorto verbere terga seca.
1.9.23
Nec tibi celandi spes sit peccare paranti:
1.9.24
Est deus, occultos qui vetat esse dolos.
1.9.25
Ipse deus tacito permisit lene ministro,
1.9.26
Ederet ut multo libera verba mero;
1.9.27
Ipse deus somno domitos emittere vocem
1.9.28
Iussit et invitos facta tegenda loqui.’
1.9.29
Haec ego dicebam: nunc me flevisse loquentem,
1.9.30
Nunc pudet ad teneros procubuisse pedes.
1.9.31
Tum mihi iurabas nullo te divitis auri
1.9.32
Pondere, non gemmis, vendere velle fidem,
1.9.33
Non tibi si pretium Campania terra daretur,
1.9.34
Non tibi si, Bacchi cura, Falernus ager.
1.9.35
Illis eriperes verbis mihi sidera caeli
1.9.36
Lucere et puras fulminis esse vias.
1.9.37
Quin etiam flebas: at non ego fallere doctus
1.9.38
Tergebam umentes credulus usque genas.
1.9.39
Quid faciam, nisi et ipse fores in amore puellae?
1.9.40
Sed precor exemplo sit levis illa tuo.
1.9.41
O quotiens, verbis ne quisquam conscius esset,

Perseus Latin. CTS URN phi0660.phi001.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.