Carmina

abero foro, palaestra, stadio, et gymnasiis?

miser ah miser, querendum est etiam atque etiam, anime.

quod enim genus figurae est ego non quod obierim?

ego mulier, ego adulescens, ego ephebus, ego puer,

ego gymnasi fui flos, ego eram decus olei:

mihi ianuae frequentes, mihi limina tepida,

mihi floridis corollis redimita domus erat,

linquendum ubi esset orto mihi sole cubiculum.

ego nunc deum ministra et Cybeles famula ferar?

ego maenas, ego mei pars, ego vir sterilis ero?

ego viridis algida Idae nive amicta loca colam?

ego vitam agam sub altis Phrygiae columinibus,

ubi cerva silvicultrix, ubi aper nemorivagus?

iam iam dolet quod egi, iam iamque paenitet.

roseis ut huic labellis sonitus citus abiit

geminas deorum ad aures nova nuntia referens,

ibi iuncta iuga resoluens Cybele leonibus

laevumque pecoris hostem stimulans ita loquitur.

Agedum, inquit, age ferox i, fac ut hunc furor agitet,

fac uti furoris ictu reditum in nemora ferat,

mea libere nimis qui fugere imperia cupit.

age caede terga cauda, tua verbera patere,

fac cuncta mugienti fremitu loca retonent,

rutilam ferox torosa cervice quate iubam.

ait haec minax Cybelle religatque iuga manu.

ferus ipse sese adhortans rabidum incitat animo,

vadit, fremit, refringit virgulta pede vago.

at ubi umida albicantis loca litoris adiit

tenerumque vidit Attin prope marmora pelagi,

facit impetum: ille demens fugit in nemora fera:

ibi semper omne vitae spatium famula fuit.

dea magna, dea Cybelle, dea domina Dindymi,

procul a mea tuus sit furor omnis, era, domo:

alios age incitatos, alios age rabidos.

Peliaco quondam prognatae vertice pinus

dicuntur liquidas Neptuni nasse per undas

Phasidos ad fluctus et fines Aeeteos,

cum lecti iuvenes, Argivae robora pubis,

auratam optantes Colchis avertere pellem

ausi sunt vada salsa cita decurrere puppi,

caerula verrentes abiegnis aequora palmis.

diva quibus retinens in summis urbibus arces

ipsa levi fecit volitantem flamine currum,

pinea coniungens inflexae texta carinae.

illa rudem cursu prima imbuit Amphitriten.

quae simul ac rostro ventosum proscidit aequor

tortaque remigio spumis incanduit unda,

emersere freti candenti e gurgite vultus

aequoreae monstrum Nereides admirantes.

illa, siqua alia, viderunt luce marinas

mortales oculis nudato corpore nymphas

nutricum tenus exstantes e gurgite cano.

tum Thetidis Peleus incensus fertur amore,

tum Thetis humanos non despexit hymenaeos,

tum Thetidi pater ipse iugandum Pelea sensit.

o nimis optato saeclorum tempore nati

heroes, salvete, deum genus, o bona matrum

progenies, salvete iterum

vos ego saepe meo, vos carmine compellabo,

teque adeo eximie taedis felicibus aucte

Thessaliae columen Peleu, cui Iuppiter ipse,

ipse suos divum genitor concessit amores.

tene Thetis tenuit pulcherrirma Nereine?

tene suam Tethys concessit ducere neptem

Oceanusque, mari totum qui amplectitur orbem?

quae simul optatae finito tempore luces

advenere, domum conventu tota frequentat

Thessalia, oppletur laetanti regia coetu:

dona ferunt prae se, declarant gaudia vultu.

deseritur Cieros, linquunt Phthiotica Tempe

Crannonisque domos ac moenia Larisaea,

Pharsalum coeunt, Pharsalia tecta frequentant.

rura colit nemo, mollescunt colla iuvencis,

non humilis curvis purgatur vinea rastris,

non glaebam prono convellit vomere taurus,

non falx attenuat frondatorum arboris umbram,

squalida desertis robigo infertur aratris.

ipsius at sedes, quacumque opulenta recessit

regia, fulgenti splendent auro atque argento.

candet ebur soliis, conlucent pocula mensae,

tota domus gaudet regali splendida gaza.

pulvinar vero divae geniale locatur

sedibus in mediis, Indo quod dente politum

tincta tegit roseo conchyli purpura fuco.

haec vestis priscis hominum variata figuris

heroum mira virtutes indicat arte.

namque fluentisono prospectans litore Diae

Thesea cedentem celeri cum classe tuetur

indomitos in corde gerens Ariadna furores,

necdum etiam sese quae visit visere credit,

ut pote fallaci quae tunc primum excita somno

desertam in sola miseram se cernat harena.

immemor at iuvenis fugiens pellit vada remis,

irrita ventosae linquens promissa procellae.

quem procul ex alga maestis Minois ocellis

saxea ut effigies bacchantis prospicit, eheu,

prospicit et magnis curarum fluctuat undis,

non flavo retinens subtilem vertice mitram,

non contecta levi velatum pectus amictu,

non tereti strophio lactentis vincta papillas,