← Library

Þrymskviða

Old Norse · Poetic Edda · 32 sections

1. 1

   Vreiðr var þá Vingþórr er hann vaknaði ok síns hamars of saknaði, skegg nam at hrista, skör nam at dýja, réð Jarðar burr um at þreifask.

2. 2

   Ok hann þat orða alls fyrst of kvað: "Heyrðu nú, Loki, hvat ek nú mæli er eigi veit jarðar hvergi né upphimins: áss er stolinn hamri!"

3. 3

   Gengu þeir fagra Freyju túna, ok hann þat orða alls fyrst of kvað: "Muntu mér, Freyja, fjaðrhams léa, ef ek minn hamar mættak hitta?". Freyja kvað:

4. 4

   "Þó munda ek gefa þér þótt ór gulli væri, ok þó selja, at væri ór silfri."

5. 5

   Fló þá Loki, - fjaðrhamr dunði, - unz fyr útan kom ása garða ok fyr innan kom jötna heima.

6. 6

   Þrymr sat á haugi, þursa dróttinn, greyjum sínum gullbönd sneri ok mörum sínum mön jafnaði. Þrymr kvað:

7. 7

   "Hvat er með ásum? Hvat er með alfum? Hví ertu einn kominn í Jötunheima?" Loki kvað: "Illt er með ásum, illt er með alfum; hefr þú Hlórriða hamar of folginn?" Þrymr kvað:

8. 8

   "Ek hef Hlórriða. hamar of folginn átta röstum fyr jörð neðan; hann engi maðr aftr of heimtir, nema færi mér Freyju at kvæn."

9. 9

   Fló þá Loki, - fjaðrhamr dunði, - unz fyr útan kom jötna heima ok fyr innan kom ása garða. Mætti hann Þór miðra garða, ok þat hann orða alls fyrst of kvað:

10. 10

    "Hefr þú erendi sem erfiði? Segðu á lofti löng tíðendi, oft sitjanda sögur of fallask ok liggjandi lygi of bellir." Loki kvað:

11. 11

    "Hef ek erfiði ok erendi; Þrymr hefr þinn hamar, þursa dróttinn; hann engi maðr aftr of heimtir, nema hánum færi Freyju at kván.

12. 12

    Ganga þeir fagra Freyju at hitta, ok hann þat orða alls fyrst of kvað: "Bittu þik, Freyja, brúðar líni; vit skulum aka tvau í Jötunheima."

13. 13

    Reið varð þá Freyja ok fnasaði, allr ása salr undir bifðisk, stökk þat it mikla men Brísinga: "Mik veiztu verða vergjarnasta, ef ek ek með þér í Jötunheima."

14. 14

    Senn váru æsir allir á þingi ok ásynjur allar á máli, ok um þat réðu ríkir tívar hvé þeir Hlórriða hamar of sætti.

15. 15

    Þá kvað þat Heimdallr, hvítastr ása, vissi hann vel fram sem vanir aðrir: "Bindum vér Þór þá brúðar líni, hafi hann it mikla men Brísinga.

16. 16

    Látum und hánum hrynja lukla ok kvenváðir um kné falla, en á brjósti breiða steina ok hagliga um höfuð typpum."

17. 17

    Þá kvað þat Þór, þrúðugr áss: "Mik munu æsir argan kalla, ef ek bindask læt brúðar líni!"

18. 18

    Þá kvað þat Loki Laufeyjar sonr: "Þegi þú, Þórr, þeira orða. Þegar munu jötnar Ásgarð búa, nema þú þinn hamar þér of heimtir."

19. 19

    Bundu þeir Þór þá brúðar líni ok inu mikla meni Brísinga, létu und hánum hrynja lukla ok kvenváðir um kné falla, en á brjósti breiða steina, ok hagliga um höfuð typpðu.

20. 20

    Þá kvað Loki Laufeyjar sonr: "Mun ek ok með þér ambótt vera, vit skulum aka tvær í Jötunheima."

21. 21

    Senn váru hafrar heim of reknir, skyndir at sköklum, skyldu vel renna; björg brotnuðu, brann jörð loga, ók Óðins sonr í Jötunheima.

22. 22

    Þá kvað þat Þrymr, þursa dróttinn: "Standið upp, jötnar, ok stráið bekki, nú færa mér Freyju at kván Njarðar dóttur ór Nóatúnum.

23. 23

    Ganga hér at garði gullhyrnðar kýr, öxn alsvartir jötni at gamni; fjölð á ek meiðma, fjölð á ek menja, einnar mér Freyju ávant þykkir."

24. 24

    Var þar at kveldi of komit snemma ok fyr jötna öl fram borit; einn át oxa, átta laxa, krásir allar, þær er konur skyldu, drakk Sifjar verr sáld þrjú mjaðar.

25. 25

    Þá kvat þat Þrymr, þursa dróttinn: "Hvar sáttu brúðir bíta hvassara? Sák-a ek brúðir bíta breiðara, né inn meira mjöð mey of drekka."

26. 26

    Sat in alsnotra ambótt fyrir, er orð of fann við jötuns máli: "Át vætr Freyja átta nóttum, svá var hon óðfús í Jötunheima."

27. 27

    Laut und línu, lysti at kyssa, en hann útan stökk endlangan sal: "Hví eru öndótt augu Freyju? Þykki mér ór augum eldr of brenna."

28. 28

    Sat in alsnotra ambótt fyrir, er orð of fann við jötuns máli: "Svaf vætr Freyja átta nóttum, svá var hon óðfús í Jötunheima."

29. 29

    Inn kom in arma jötna systir, hin er brúðféar biðja þorði: "Láttu þér af höndum hringa rauða, ef þú öðlask vill ástir mínar, ástir mínar, alla hylli.

30. 30

    Þá kvað þat Þrymr, þursa dróttinn: "Berið inn hamar brúði at vígja, lekkið Mjöllni í meyjar kné, vígið okkr saman Várar hendi."

31. 31

    Hló Hlórriða hugr í brjósti, er harðhugaðr hamar of þekkði; Þrym drap hann fyrstan, þursa dróttin, ok ætt jötuns alla lamði.

32. 32

    Drap hann ina öldnu jötna systur, hin er brúðféar of beðit hafði; hon skell of hlaut fyr skillinga, en högg hamars fyr hringa fjölð. Svá kom Óðins sonr endr at hamri.

Editions by Guðni Jónsson, from heimskringla.no, via CLTK's old_norse_texts_heimskringla mirror. The texts are public domain by age; heimskringla.no asks to be credited and is. Licence: Public domain (by age). Source.