← Library

Hyndluljóð

Old Norse · Poetic Edda · 32 sections

1. 1

   "Vaki mær meyja, vaki mín vina, Hyndla systir, er í helli býr; nú er rökkr rökkra, ríða vit skulum til Valhallar ok til vés heilags.

2. 2

   Biðjum Herjaföðr í hugum sitja, hann geldr ok gefr gull verðungu; gaf hann Hermóði hjalm ok brynju, en Sigmundi sverð at þiggja.

3. 3

   Gefr hann sigr sumum, en sumum aura, mælsku mörgum ok mannvit firum; byri gefr hann brögnum, en brag skaldum, gefr hann mannsemi mörgum rekki.

4. 4

   Þórr mun hon blóta, þess mun hon biðja, at hann æ við þik einart láti; þó er hánum ótítt við jötuns brúðir.

5. 5

   Nú taktu ulf þinn einn af stalli, lát hann renna með runa mínum." Hyndla kvað: "Seinn er göltr þinn goðveg troða, vilk-at ek mar minn mætan hlæða.

6. 6

   Flá ertu, Freyja, er þú freistar mín, vísar þú augum á oss þannig, er þú hefir ver þinn í valsinni Óttar unga Innsteins bur." Freyja kvað:

7. 7

   "Dulin ertu, Hyndla, draums ætlak þér, er þú kveðr ver minn í valsinni, þar er göltr glóar Gullinbursti, Hildisvíni, er mér hagir gerðu, dvergar tveir, Dáinn ok Nabbi.

8. 8

   Senn vit ór söðlum sitja vit skulum ok um jöfra ættir dæma, gumna þeira, er frá goðum kvámu.

9. 9

   Þeir hafa veðjat Vala malmi Óttarr ungi ok Angantýr; skylt er at veita, svá at skati inn ungi föðurleifð hafi eftir frændr sína.

10. 10

    Hörg hann mér gerði hlaðinn steinum, - nú er grjót þat at gleri orðit; - rauð hann í nýju nauta blóði; æ trúði Óttarr á ásynjur.

11. 11

    Nú láttu forna niðja talða ok upp bornar ættir manna: Hvat ek Skjöldunga, hvat ek Skilfinga, hvat er Öðlinga, hvat er Ylfinga, hvat er höldborit, hvat er hersborit mest manna val und Miðgarði?" Hyndla kvað:

12. 12

    "Þú ert, Óttarr, borinn Innsteini, en Innsteinn var Alfi inum gamla, Alfr var Ulfi, Ulfr Sæfara, en Sæfari Svan inum rauða.

13. 13

    Móður átti faðir þinn menjum göfga, hygg ek, at hon héti Hlédís gyðja; Fróði var faðir þeirar, en Fríund móðir; öll þótti ætt sú með yfirmönnum.

14. 14

    Auði var áðr öflgastr manna, Halfdan fyrri hæstr Skjöldunga; fræg váru folkvíg, þau er framir gerðu, hvarfla þóttu hans verk með himins skautum.

15. 15

    Eflðisk hann við Eymund æðstan manna, en hann vá Sigtrygg með svölum eggjum, eiga gekk Almveig, æðsta kvinna, ólu þau ok áttu átján sonu.

16. 16

    Þaðan eru Skjöldungar, þaðan Skilfingar, þaðan Öðlingar, þaðan Ynglingar, þaðan höldborit, þaðan hersborit, mest manna val und Miðgarði; allt er þat ætt þín, Óttarr heimski.

17. 17

    Var Hildigunnr hennar móðir, Sváfu barn ok sækonungs; allt er þat ætt þín, Óttarr heimski. Varðar, at viti svá. Viltu enn lengra?

18. 18

    Dagr átti Þóru drengja móður, ólusk í ætt þar æðstir kappar: Fraðmarr ok Gyrðr ok Frekar báðir, Ámr ok Jösurmarr, Alfr inn gamli. Varðar, at viti svá. Viltu enn lengra?

19. 19

    Ketill hét vinr þeira, Klypps arfþegi, var hann móðurfaðir móður þinnar; þar var Fróði fyrr en Kári, inn eldri var Alfr of getinn.

20. 20

    Nanna var næst þar Nökkva dóttir, var mögr hennar mágr þíns föður; fyrnð er sú mægð, fram tel ek lengra; kunna ek báða Brodd ok Hörvi; allt er þat ætt þín, Óttarr heimski.

21. 21

    Ísolfr ok Ásolfr Ölmóðs synir ok Skúrhildar Skekkils dóttur; skaltu til telja skatna margra; allt er þat ætt þín, Óttarr heimski.

22. 22

    Gunnarr balkr, Grímr arðskafi, járnskjöldr Þórir, Ulfr gínandi. 23. [Hervarðr, Hjörvarðr, Hrani, Angantýr], Búi ok Brámi, Barri ok Reifnir, Tindr ok Tyrfingr, ok tveir Haddingjar; allt er þat ætt þín, Óttarr heimski. 24. Austr í Bolm váru bornir Arngríms synir ok Eyfuru, brökun var berserkja, böl margs konar, um lönd ok um lög sem logi færi; allt er þat ætt þín, Óttarr heimski.

23. 25

    Kunnak báða Brodd ok Hörvi; váru þeir í hirð Hrolfs ins gamla. Allir bornir frá Jörmunreki, Sigurðar mági, - hlýð þú sögu minni, - folkum grimms, þess er Fáfni vá.

24. 26

    Sá var vísir frá Völsungi ok Hjördís frá Hrauðungi, en Fylimi frá Öðlingum; allt er þat ætt þín, Óttarr heimski.

25. 27

    Gunnarr ok Högni, Gjúka arfar, ok it sama Guðrún, systir þeira; eigi var Gutþormr Gjúka ættar, þó var hann bróðir beggja þeira; allt er þat ætt þín, Óttarr heimski.

26. 28

    Haraldr hilditönn borinn Hræreki slöngvanbauga, sonr var hann Auðar, Auðr djúpúðga Ívars dóttir, en Ráðbarðr var Randvers faðir; þeir váru gumnar goðum signaðir; allt er þat ætt þín, Óttarr heimski." -- -- -- Freyja kvað:

27. 29

    "Ber þú minnisöl mínum gesti, svá hann öll muni orð at tína þessar ræðu á þriðja morgni, þá er þeir Angantýr ættir rekja." Hyndla kvað:

28. 30

    "Snúðu braut heðan, sofa lystir mik, fær þú fátt af mér fríðra kosta; hleypr þú, Óðs vina, úti á náttum, sem með höfrum Heiðrún fari.

29. 31

    Rannt at Óði ey þreyjandi, skutusk þér fleiri und fyrirskyrtu; hleypr þú, Óðs vina, úti á náttum, sem með höfrum Heiðrún fari." Freyja kvað:

30. 32

    "Ek slæ eldi of íviðju, svá at þú eigi kemsk á braut heðan." Hyndla kvað:

31. 33

    Hyr sé ek brenna, en hauðr loga, verða flestir fjörlausn þola; ber þú Óttari bjór at hendi eitri blandinn mjök, illu heilli." Freyja kvað:

32. 34

    "Orðheill þín skal engu ráða, þóttú, brúðr jötuns, bölvi heitir; hann skal drekka dýrar veigar; bið ek Óttari öll goð duga."

Editions by Guðni Jónsson, from heimskringla.no, via CLTK's old_norse_texts_heimskringla mirror. The texts are public domain by age; heimskringla.no asks to be credited and is. Licence: Public domain (by age). Source.