Atlamál in grænlenzku
- 101
Komt-a-ðu af því þingi, er vér þat frægim, at þú sök sættir né slekðir aðra; vildir ávallt vægja en vætki halda, kyrrt of því láta, -- -- -- -- -- --" Atli kvað:
- 102
"Lýgr þú nú, Guðrún, lítt mun við bætask hluti hvárigra, höfum öll skarðan. Gerðu nú, Guðrún, af gæzku þinni okkr til ágætis, er mik út hefja." Guðrún kvað:
- 103
"Knörr mun ek kaupa ok kistu steinda, vexa vel blæju at verja þitt líki, hyggja á þörf hverja, sem vit holl værim."
- 104
Nár varð þá Atli, niðjum stríð æxti, efndi ítrborin allt þats réð heita; fróð vildi Gudrún fara sér at spilla, urðu dvöl dægra, dó hon í sinn annat.
- 105
Sæll er hverr síðan, er slíkt getr fæða jóð at afreki, sems ól Gjúki; lifa mun þat eftir á landi hverju þeira þrámæli, hvargi er þjóð heyrir.
← Previous — showing 101–105 of 105
Editions by Guðni Jónsson, from heimskringla.no, via CLTK's old_norse_texts_heimskringla mirror. The texts are public domain by age; heimskringla.no asks to be credited and is. Licence: Public domain (by age). Source.