Alvíssmál

Old Norse · Poetic Edda · 35 sections

1
"Bekki breiða, nú skal brúðr með mér heim í sinni snúask; hratat um mægi mun hverjum þykkja, heima skal-at hvíld nema." Þórr kvað:
2
"Hvat er þat fira? Hví ertu svá fölr um nasar? Vartu í nótt með ná? Þursa líki þykki mér á þér vera; ert-at-tu til brúðar borinn." Alvíss kvað:
3
"Alvíss ek heiti, bý ek fyr jörð neðan, á ek undir steini stað; vagna vers ek em á vit kominn; bregði engi föstu heiti fira." Þórr kvað:
4
"Ek mun bregða því at ek brúðar á flest of ráð sem faðir; vark-a ek heima, þá er þér heitit var, at sá einn, er gjöf er, með goðum." Alvíss kvað:
5
"Hvat er þat rekka, er í ráðum telsk fljóðs ins fagrglóa? Fjarrafleina þik munu fáir kunna; hverr hefr þik baugum borit?" Þórr kvað:
6
"Vingþórr ek heiti, ek hef víða ratat, sonr em ek Síðgrana; at ósátt minni skal-at-tu þat it unga man hafa ok þat gjaforð geta." Alvíss kvað:
7
"Sáttir þínar er ek vil snemma hafa ok þat gjaforð geta; eiga vilja heldr en án vera þat it mjallhvíta man." Þórr kvað:
8
"Meyjar ástum mun-a þér verða, vísi gestr, of varit, ef þú ór heimi kannt hverjum at segja allt þat, er ek vil vita."
9
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé sú jörð heitir, er liggr fyr alda sonum heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
10
"Jörð heitir með mönnum, en með ásum fold, kalla vega vanir, ígræn jötnar, alfar gróandi, kalla aur uppregin." Þórr kvað:
11
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé sá himinn heitir, erakendi, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
12
"Himinn heitir með mönnum, en hlýrnir með goðum, kalla vindófni vanir, uppheim jötnar, alfar fagraræfr, dvergar drjúpansal." Þórr kvað:
13
"Segðu mér þat, Avlíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hversu máni heitir, sá er menn séa, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
14
"Máni heitir með mönnum, en mylinn með goðum, kalla hverfanda hvél helju í, skyndi jötnar, en skin dvergar, kalla alfar ártala." Þórr kvað:
15
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé sú sól heitir, er séa alda synir, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
16
"Sól heitir með mönnum, en sunna með goðum, kalla dvergar Dvalins leika, eygló jötnar, alfar fagrahvél, alskír ása synir." Þórr kvað:
17
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé þau ský heita, er skúrum blandask, heimi hverjum í? Alvíss kvað:
18
"Ský heita með mönnum, en skúrván með goðum, kalla vindflot vanir, úrván jötnar, alfar veðrmegin, kalla í helju hjalm huliðs." Þórr kvað:
19
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé sá vindr heitir, er víðast ferr, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
20
"Vindr heitir með mönnum, en váfuðr með goðum, kalla gneggjuð ginnregin, æpi jötnar, alfar dynfara, kalla í helju hviðuð." Þórr kvað:
21
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé þat logn heitir, er liggja skal, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
22
"Logn heitir með mönnum, en lægi með goðum, kalla vindlot vanir, ofhlý jötnar, alfar dagsefa, kalla dvergar dags veru." Þórr kvað:
23
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé sá marr heitir, er menn róa, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
24
"Sær heitir með mönnum, en sílægja með goðum, kalla vág vanir, álheim jötnar, alfar lagastaf, kalla dvergar djúpan mar." Þórr kvað:
25
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé sá eldr heitir, er brennr fyr alda sonum, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
26
"Eldr heitir með mönnum, en með ásum funi, kalla vág vanir, frekan jötnar, en forbrenni dvergar, kalla í helju hröðuð." Þórr kvað:
27
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé viðr heitir, er vex fyr alda sonum, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
28
"Viðr heitir með mönnum, en vallarfax með goðum, kalla hlíðþang halir, eldi jötnar alfar fagrlima, kalla vönd vanir." Þórr kvað:
29
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr,at vitir, hvé sú nótt heitir, in Nörvi kennda, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
30
"Nótt heitir með mönnum, en njól með goðum, kalla grímu ginnregin, óljós jötnar, alfar svefngaman, kalla dvergar draumnjörun." Þórr kvað:
31
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé þat sáð heitir, er sá alda synir, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
32
"Bygg heitir með mönnum, en barr með goðum, kalla vöxt vanir, æti jötnar, alfar lagastaf, kalla í helju hnipin." Þórr kvað:
33
"Segðu mér þat, Alvíss, - öll of rök fira vörumk, dvergr, at vitir -: hvé þat öl heitir, er drekka alda synir, heimi hverjum í?" Alvíss kvað:
34
"Öl heitir með mönnum, en með ásum bjórr, kalla veig vanir, hreinalög jötnar, en í helju mjöð, kalla sumbl Suttungs synir." Þórr kvað:
35
"Í einu brjósti ek sák aldrigi fleiri forna stafi; miklum tálum kveð ek tældan þik: Uppi ertu, dvergr, of dagaðr, nú skínn sól í sali."

Editions by Guðni Jónsson, from heimskringla.no, via CLTK's old_norse_texts_heimskringla mirror. The texts are public domain by age; heimskringla.no asks to be credited and is. Licence: Public domain (by age). Source.