← All works

Digest16

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,267 sections

1. 301

   Ulpianus 66 ad ed.

2. 302

   Quod labeo ait, non est sine ratione, ut, si cui petitioni specialiter destinata est compensatio, in ceteris non obiciatur.

3. 303

   Dig. 16.2.14

4. 304

   Iavolenus 15 ex cass.

5. 305

   Quaecumque per exceptionem peremi possunt, in compensationem non veniunt.

6. 306

   Dig. 16.2.15

7. 307

   Iavolenus 2 epist.

8. 308

   Pecuniam certo loco titio dari stipulatus sum: is petit a me quam ei debeo pecuniam: quaero, an hoc quoque pensandum sit, quanti mea interfuit certo loco dari. respondit: si titius petit, eam quoque pecuniam, quam certo loco promisit, in compensationem deduci oportet, sed cum sua causa, id est ut ratio habeatur, quanti titii interfuerit eo loco quo convenerit pecuniam dari.

9. 309

   Dig. 16.2.16pr.

10. 310

    Papinianus 3 quaest.

11. 311

    Cum militi castrensium bonorum alius, ceterorum alius heres exstitit et debitor alteri heredum obligatus vult compensare quod ab alio debetur, non audietur.

12. 312

    Dig. 16.2.16.1

13. 313

    Papinianus 3 quaest.

14. 314

    Cum intra diem ad iudicati exsecutionem datum iudicatus titio agit cum eodem titio, qui et ipse pridem illi iudicatus est, compensatio admittetur: aliud est enim diem obligationis non venisse, aliud humanitatis gratia tempus indulgeri solutionis.

15. 315

    Dig. 16.2.17

16. 316

    Papinianus 1 resp.

17. 317

    Ideo condemnatus, quod artiorem annonam aedilitatis tempore praebuit, frumentariae pecuniae debitor non videbitur, et ideo compensationem habebit.

18. 318

    Dig. 16.2.18pr.

19. 319

    Papinianus 3 resp.

20. 320

    In rem suam procurator datus post litis contestationem, si vice mutua conveniatur, aequitate compensationis utetur.

21. 321

    Dig. 16.2.18.1

22. 322

    Papinianus 3 resp.

23. 323

    Creditor compensare non cogitur quod alii quam debitori suo debet, quamvis creditor eius pro eo, qui convenitur ob debitum proprium, velit compensare.

24. 324

    Dig. 16.2.19

25. 325

    Papinianus 11 resp.

26. 326

    Debitor pecuniam publicam servo publico citra voluntatem eorum solvit, quibus debitum recte solvi potuit: obligatio pristina manebit, sed dabitur ei compensatio peculii fini, quod servus publicus habebit.

27. 327

    Dig. 16.2.20

28. 328

    Papinianus 13 resp.

29. 329

    Ob negotium copiarum expeditionis tempore mandatum curatorem condemnatum pecuniam iure compensationis retinere non placuit, quoniam ea non compensantur.

30. 330

    Dig. 16.2.21

31. 331

    Paulus 1 quaest.

32. 332

    Posteaquam placuit inter omnes id quod invicem debetur ipso iure compensari, si procurator absentis conveniatur, non debebit de rato cavere, quia nihil compensat, sed ab initio minus ab eo petitur.

33. 333

    Dig. 16.2.22

34. 334

    Scaevola 2 quaest.

35. 335

    Si debeas decem aut hominem, utrum adversarius volet, ita compensatio huius debiti admittitur, si adversarius palam dixisset, utrum voluisset.

36. 336

    Dig. 16.2.23

37. 337

    Paulus 9 resp.

38. 338

    Id quod pupillorum nomine debetur si tutor petat, non posse compensationem obici eius pecuniae, quam ipse tutor suo nomine adversario debet.

39. 339

    Dig. 16.2.24

40. 340

    Paulus 3 decr.

41. 341

    Iussit imperator audiri adprobantem sibi a fisco deberi, quod ipse convenitur.

42. 342

    Dig. 16.3.0. Depositi vel contra.

43. 343

    Dig. 16.3.1pr.

44. 344

    Ulpianus 30 ad ed.

45. 345

    Depositum est, quod custodiendum alicui datum est, dictum ex eo quod ponitur: praepositio enim de auget depositum, ut ostendat totum fidei eius commissum, quod ad custodiam rei pertinet.

46. 346

    Dig. 16.3.1.1

47. 347

    Ulpianus 30 ad ed.

48. 348

    Praetor ait: " quod neque tumultus neque incendii neque ruinae neque naufragii causa depositum sit, in simplum, earum autem rerum, quae supra comprehensae sunt, in ipsum in duplum, in heredem eius, quod dolo malo eius factum esse dicetur qui mortuus sit, in simplum, quod ipsius, in duplum iudicium dabo. "

49. 349

    Dig. 16.3.1.2

50. 350

    Ulpianus 30 ad ed.

51. 351

    Merito has causas deponendi separavit praetor, quae continent fortuitam causam depositionis ex necessitate descendentem, non ex voluntate proficiscentem.

52. 352

    Dig. 16.3.1.3

53. 353

    Ulpianus 30 ad ed.

54. 354

    Eum tamen deponere tumultus vel incendii vel ceterarum causarum gratia intellegendum est, qui nullam aliam causam deponendi habet quam imminens ex causis supra scriptis periculum.

55. 355

    Dig. 16.3.1.4

56. 356

    Ulpianus 30 ad ed.

57. 357

    Haec autem separatio causarum iustam rationem habet: quippe cum quis fidem elegit nec depositum redditur, contentus esse debet simplo, cum vero extante necessitate deponat, crescit perfidiae crimen et publica utilitas coercenda est vindicandae rei publicae causa: est enim inutile in causis huiusmodi fidem frangere.

58. 358

    Dig. 16.3.1.5

59. 359

    Ulpianus 30 ad ed.

60. 360

    Quae depositis rebus accedunt, non sunt deposita, ut puta si homo vestitus deponatur, vestis enim non est deposita: nec si equus cum capistro, nam solus equus depositus est.

61. 361

    Dig. 16.3.1.6

62. 362

    Ulpianus 30 ad ed.

63. 363

    Si convenit, ut in deposito et culpa praestetur, rata est conventio: contractus enim legem ex conventione accipiunt.

64. 364

    Dig. 16.3.1.7

65. 365

    Ulpianus 30 ad ed.

66. 366

    Illud non probabis, dolum non esse praestandum si convenerit: nam haec conventio contra bonam fidem contraque bonos mores est et ideo nec sequenda est.

67. 367

    Dig. 16.3.1.8

68. 368

    Ulpianus 30 ad ed.

69. 369

    Si vestimenta servanda balneatori data perierunt, si quidem nullam mercedem servandorum vestimentorum accepit, depositi eum teneri et dolum dumtaxat praestare debere puto: quod si accepit, ex conducto.

70. 370

    Dig. 16.3.1.9

71. 371

    Ulpianus 30 ad ed.

72. 372

    Si quis servum custodiendum coniecerit forte in pistrinum, si quidem merces intervenit custodiae, puto esse actionem adversus pistrinarium ex conducto: si vero mercedem accipiebam ego pro hoc servo, quem in pistrinum accipiebat, ex locato me agere posse: quod si operae eius servi cum custodia pensabantur, quasi genus locati et conducti intervenit, sed quia pecunia non datur, praescriptis verbis datur actio: si vero nihil aliud quam cibaria praestabat nec de operis quicquam convenit, depositi actio est.

73. 373

    Dig. 16.3.1.10

74. 374

    Ulpianus 30 ad ed.

75. 375

    In conducto et locato et in negotio, ex quo diximus praescriptis verbis dandam actionem, et dolum et culpam praestabunt qui servum receperunt: at si cibaria tantum, dolum dumtaxat. sequemur tamen, ut pomponius ait, et quid habuerunt proscriptum aut quid convenerit, dummodo sciamus et si quid fuit proscriptum, dolum tamen eos praestaturos qui receperunt, qui solus in depositum venit.

76. 376

    Dig. 16.3.1.11

77. 377

    Ulpianus 30 ad ed.

78. 378

    Si te rogavero, ut rem meam perferas ad titium, ut is eam servet, qua actione tecum experiri possum, apud pomponium quaeritur. et putat tecum mandati, cum eo vero, qui eas res receperit, depositi: si vero tuo nomine receperit, tu quidem mihi mandati teneris, ille tibi depositi, quam actionem mihi praestabis mandati iudicio conventus.

79. 379

    Dig. 16.3.1.12

80. 380

    Ulpianus 30 ad ed.

81. 381

    Quod si rem tibi dedi, ut, si titius rem non recepisset, tu custodires, nec eam recepit, videndum est, utrum depositi tantum an et mandati actio sit. et pomponius dubitat: puto tamen mandati esse actionem, quia plenius fuit mandatum habens et custodiae legem.

82. 382

    Dig. 16.3.1.13

83. 383

    Ulpianus 30 ad ed.

84. 384

    Idem pomponius quaerit, si tibi mandavero, ut rem ab aliquo meo nomine receptam custodias, idque feceris, mandati an depositi tenearis. et magis probat mandati esse actionem, quia hic est primus contractus.

85. 385

    Dig. 16.3.1.14

86. 386

    Ulpianus 30 ad ed.

87. 387

    Idem pomponius quaerit, si apud te volentem me deponere iusseris apud libertum tuum deponere, an possim tecum depositi experiri. et ait, si tuo nomine, hoc est quasi te custodituro, deposuissem, mihi tecum depositi esse actionem: si vero suaseris mihi, ut magis apud eum deponam, tecum nullam esse actionem, cum illo depositi actio est: nec mandati teneris, quia rem meam gessi. sed si mandasti mihi, ut periculo tuo apud eum deponam, cur non sit mandati actio, non video. plane si fideiussisti pro eo, labeo omnimodo fideiussorem teneri ait, non tantum si dolo fecit is qui depositum suscepit, sed et si non fecit, est tamen res apud eum. quid enim si fureret is, apud quem depositum sit, vel pupillus sit, vel neque heres neque bonorum possessor neque successor eius exstaret? tenebitur ergo, ut id praestet, quod depositi actione praestari solet.

88. 388

    Dig. 16.3.1.15

89. 389

    Ulpianus 30 ad ed.

90. 390

    An in pupillum, apud quem sine tutoris auctoritate depositum est, depositi actio detur, quaeritur. sed probari oportet, si apud doli mali iam capacem deposueris, agi posse, si dolum commisit: nam et in quantum locupletior factus est, datur actio in eum et si dolus non intervenit.

91. 391

    Dig. 16.3.1.16

92. 392

    Ulpianus 30 ad ed.

93. 393

    Si res deposita deterior reddatur, quasi non reddita agi depositi potest: cum enim deterior redditur, potest dici dolo malo redditam non esse.

94. 394

    Dig. 16.3.1.17

95. 395

    Ulpianus 30 ad ed.

96. 396

    Si servus meus deposuerit, nihilo minus depositi habebo actionem.

97. 397

    Dig. 16.3.1.18

98. 398

    Ulpianus 30 ad ed.

99. 399

    Si apud servum deposuero et cum manumisso agam, Marcellus ait nec tenere actionem, quamvis solemus dicere doli etiam in servitute commissi teneri quem debere, quia et delicta et noxae caput sequuntur: erit igitur ad alias actiones competentes decurrendum.

100. 400

     Dig. 16.3.1.19

← Previous · Next → — showing 301–400 of 1,267

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.