← All works

Digest10

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 936 sections

1. 501

   Si familiae erciscundae vel communi dividundo iudicium agatur et divisio tam difficilis sit, ut paene impossibilis esse videatur, potest iudex in unius personam totam condemnationem conferre et adiudicare omnes res.

2. 502

   Dig. 10.2.56

3. 503

   Paulus 23 ad ed.

4. 504

   Non solum in finium regundorum, sed et familiae erciscundae iudicio praeteriti quoque temporis fructus veniunt.

5. 505

   Dig. 10.2.57

6. 506

   Papinianus 2 resp.

7. 507

   Arbitro quoque accepto fratres communem hereditatem consensu dividentes pietatis officio funguntur, quam revocari non oportet, licet arbiter sententiam iurgio perempto non dixerit, si non intercedat aetatis auxilium.

8. 508

   Dig. 10.3.0. Communi dividundo.

9. 509

   Dig. 10.3.1

10. 510

    Paulus 23 ad ed.

11. 511

    Communi dividundo iudicium ideo necessarium fuit, quod pro socio actio magis ad personales invicem praestationes pertinet quam ad communium rerum divisionem. denique cessat communi dividundo iudicium, si res communis non sit.

12. 512

    Dig. 10.3.2pr.

13. 513

    Gaius 7 ad ed. provinc.

14. 514

    Nihil autem interest, cum societate an sine societate res inter aliquos communis sit: nam utroque casu locus est communi dividundo iudicio. cum societate res communis est veluti inter eos, qui pariter eandem rem emerunt: sine societate communis est veluti inter eos, quibus eadem res testamento legata est.

15. 515

    Dig. 10.3.2.1

16. 516

    Gaius 7 ad ed. provinc.

17. 517

    In tribus duplicibus iudiciis familiae erciscundae, communi dividundo, finium regundorum quaeritur, quis actor intellegatur, quia par causa omnium videtur: sed magis placuit eum videri actorem, qui ad iudicium provocasset.

18. 518

    Dig. 10.3.3pr.

19. 519

    Ulpianus 30 ad sab.

20. 520

    In communi dividundo iudicio nihil pervenit ultra divisionem rerum ipsarum quae communes sint et si quid in his damni datum factumve est sive quid eo nomine aut abest alicui sociorum aut ad eum pervenit ex re communi.

21. 521

    Dig. 10.3.3.1

22. 522

    Ulpianus 30 ad sab.

23. 523

    Si quid ipsi sine dolo malo inter se pepigerunt, id in primis et familiae erciscundae et communi dividundo iudex servare debet.

24. 524

    Dig. 10.3.4pr.

25. 525

    Ulpianus 19 ad ed.

26. 526

    Per hoc iudicium corporalium rerum fit divisio, quarum rerum dominium habemus, non etiam hereditatis.

27. 527

    Dig. 10.3.4.1

28. 528

    Ulpianus 19 ad ed.

29. 529

    De puteo quaeritur an communi dividundo iudicio agi possit: et ait mela ita demum posse, si solum eius commune sit.

30. 530

    Dig. 10.3.4.2

31. 531

    Ulpianus 19 ad ed.

32. 532

    Hoc iudicium bonae fidei est: quare si una res indivisa relicta sit, valebit utique et ceterarum divisio et poterit iterum communi dividundo agi de ea quae indivisa mansit.

33. 533

    Dig. 10.3.4.3

34. 534

    Ulpianus 19 ad ed.

35. 535

    Sicut autem ipsius rei divisio venit in communi dividundo iudicio, ita etiam praestationes veniunt: et ideo si quis impensas fecerit, consequatur. sed si non cum ipso socio agat, sed cum herede socii, labeo recte existimat impensas et fructus a defuncto perceptos venire. plane fructus ante percepti, quam res communis esset, vel sumptus ante facti in communi dividundo iudicium non veniunt.

36. 536

    Dig. 10.3.4.4

37. 537

    Ulpianus 19 ad ed.

38. 538

    Eapropter scribit iulianus, si missi in possessionem damni infecti simus et ante, quam possidere iuberemur, ego insulam fulsero, sumptum istum communi dividundo iudicio consequi me non posse.

39. 539

    Dig. 10.3.5

40. 540

    Iulianus 2 ad urs. ferocem.

41. 541

    Sed si res non defenderetur et ideo iussi sumus a praetore eas aedes possidere et ex hoc dominium earum nancisceremur, respondit proculus communi dividundo iudicio partem eius impensae me servaturum esse.

42. 542

    Dig. 10.3.6pr.

43. 543

    Ulpianus 19 ad ed.

44. 544

    Si quis putans sibi cum titio fundum communem esse fructus perceperit vel sumptum fecerit, cum esset cum alio communis, agi poterit utili communi dividundo iudicio.

45. 545

    Dig. 10.3.6.1

46. 546

    Ulpianus 19 ad ed.

47. 547

    Quare et si fundum titius alienaverit, licet hic communi dividundo iudicio locus non sit, quia a communione discessum est, utili tamen locum futurum, quod datur de praestationibus, quotiens communis esse desiit.

48. 548

    Dig. 10.3.6.2

49. 549

    Ulpianus 19 ad ed.

50. 550

    Sive autem locando fundum communem sive colendo de fundo communi quid socius consecutus sit, communi dividundo iudicio tenebitur, et si quidem communi nomine id fecit, neque lucrum neque damnum sentire eum oportet, si vero non communi nomine, sed ut lucretur solus, magis esse oportet, ut damnum ad ipsum respiciat. hoc autem ideo praestat communi dividundo iudicio, quia videtur partem suam non potuisse expedite locare. ceterum non alias communi dividundo iudicio locus erit, ut et papinianus scribit, nisi id demum gessit, sine quo partem suam recte administrare non potuit: alioquin si potuit, habet negotiorum gestorum actionem eaque tenetur.

51. 551

    Dig. 10.3.6.3

52. 552

    Ulpianus 19 ad ed.

53. 553

    Si quid post acceptum communi dividundo iudicium fuerit impensum, nerva recte existimat etiam hoc venire.

54. 554

    Dig. 10.3.6.4

55. 555

    Ulpianus 19 ad ed.

56. 556

    Sed et partum venire sabinus et atilicinus responderunt.

57. 557

    Dig. 10.3.6.5

58. 558

    Ulpianus 19 ad ed.

59. 559

    Sed et accessionem et decessionem hoc iudicium accipere idem existimaverunt.

60. 560

    Dig. 10.3.6.6

61. 561

    Ulpianus 19 ad ed.

62. 562

    Si quis in communem locum mortuum intulerit, an religiosum fecerit videndum. et sane ius quidem inferendi in sepulchrum unicuique in solidum competit, locum autem purum alter non potest facere religiosum. trebatius autem et labeo quamquam putant non esse locum religiosum factum, tamen putant in factum agendum.

63. 563

    Dig. 10.3.6.7

64. 564

    Ulpianus 19 ad ed.

65. 565

    Si damni infecti in solidum pro aedibus caveris, labeo ait communi dividundo iudicium tibi non esse, cum necesse tibi non fuerit in solidum cavere, sed sufficere pro parte tua: quae sententia vera est.

66. 566

    Dig. 10.3.6.8

67. 567

    Ulpianus 19 ad ed.

68. 568

    Si fundus communis nobis sit, sed pignori datus a me, venit quidem in communi dividundo iudicio, sed ius pignoris creditori manebit, etiamsi adiudicatus fuerit: nam et si pars socio tradita fuisset, integrum maneret. arbitrum autem communi dividundo hoc minoris partem aestimare debere, quod ex pacto vendere eam rem creditor potest, iulianus ait.

69. 569

    Dig. 10.3.6.9

70. 570

    Ulpianus 19 ad ed.

71. 571

    Idem iulianus scribit, si is, cum quo servum communem habebam, partem suam mihi pignori dederit et communi dividundo agere coeperit, pigneraticia exceptione eum summoveri debere: sed si exceptione usus non fuero, officium iudicis erit, ut, cum debitori totum hominem adiudicaverit, partis aestimatione eum condemnet. manere enim integrum ius pignoris: quod si adiudicaverit iudex mihi, tanti dumtaxat me condemnet, quanto pluris pignus sit quam pecunia credita, et debitorem a me iubeat liberari.

72. 572

    Dig. 10.3.6.10

73. 573

    Ulpianus 19 ad ed.

74. 574

    Officio iudicis etiam talis adiudicatio fieri potest, ut alteri fundum, alteri usum fructum adiudicet.

75. 575

    Dig. 10.3.6.11

76. 576

    Ulpianus 19 ad ed.

77. 577

    Cetera eadem sunt, quae in familiae erciscundae iudicio tractavimus.

78. 578

    Dig. 10.3.6.12

79. 579

    Ulpianus 19 ad ed.

80. 580

    Urseius ait, cum in communi aedificio vicinus nuntiavit ne quid operis fieret, si unus ex sociis ex hac causa damnatus fuisset, posse eam poenam a socio pro parte servare: iulianus autem recte notat ita demum hoc verum esse, si interfuit aedium hoc fieri.

81. 581

    Dig. 10.3.7pr.

82. 582

    Ulpianus 20 ad ed.

83. 583

    Communi dividundo iudicium locum habet et in vectigali agro. vectigalis ager an regionibus dividi possit, videndum: magis autem debet iudex abstinere huiusmodi divisione: alioquin praestatio vectigalis confundetur.

84. 584

    Dig. 10.3.7.1

85. 585

    Ulpianus 20 ad ed.

86. 586

    Neratius scribit arbitrum, si regionibus fundum non vectigalem divisum duobus adiudicaverit, posse quasi in duobus fundis servitutem imponere.

87. 587

    Dig. 10.3.7.2

88. 588

    Ulpianus 20 ad ed.

89. 589

    Qui in rem publicianam habent, etiam communi dividundo iudicium possunt exercere.

90. 590

    Dig. 10.3.7.3

91. 591

    Ulpianus 20 ad ed.

92. 592

    Ex quibusdam autem causis vindicatio cessat, si tamen iusta causa est possidendi, utile communi dividundo competit, ut puta si ex causa indebiti soluti res possideatur.

93. 593

    Dig. 10.3.7.4

94. 594

    Ulpianus 20 ad ed.

95. 595

    Inter praedones autem hoc iudicium locum non habet, nec si precario possideant locum habebit nec si clam, quia iniusta est possessio ista precaria vero iusta quidem, sed quae non pergat ad iudicii vigorem.

96. 596

    Dig. 10.3.7.5

97. 597

    Ulpianus 20 ad ed.

98. 598

    Iulianus scribit, si alter possessor provocet, alter dicat eum vi possidere, non debere hoc iudicium dari nec post annum quidem, quia placuit etiam post annum in eum qui vi deiecit interdictum reddi. et si precario, inquit, dicat eum possidere, adhuc cessabit hoc iudicium, quia et de precario interdictum datur. sed et si clam dicatur possidere qui provocat, dicendum esse ait cessare hoc iudicium: nam de clandestina possessione competere iudicium inquit.

99. 599

    Dig. 10.3.7.6

100. 600

     Ulpianus 20 ad ed.

← Previous · Next → — showing 501–600 of 936

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.