Digest10

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 936 sections

101
Ulpianus 19 ad ed.
102
Item si filii familias militis peculium sit. fortius defendi potest hereditatem effectam per constitutiones, et ideo hoc iudicio locus erit.
103
Dig. 10.2.2.3
104
Ulpianus 19 ad ed.
105
In familiae erciscundae iudicio unusquisque heredum et rei et actoris partes sustinet.
106
Dig. 10.2.2.4
107
Ulpianus 19 ad ed.
108
Dubitandum autem non est, quin familiae erciscundae iudicium et inter pauciores heredes ex pluribus accipi possit.
109
Dig. 10.2.2.5
110
Ulpianus 19 ad ed.
111
In hoc iudicium etsi nomina non veniunt, tamen, si stipulationes interpositae fuerint de divisione eorum, ut stetur ei et ut alter alteri mandet actiones procuratoremque eum in suam rem faciat, stabitur divisioni.
112
Dig. 10.2.3
113
Gaius 7 ad ed. provinc.
114
Plane ad officium iudicis nonnumquam pertinet, ut debita et credita singulis pro solido aliis alia adtribuat, quia saepe et solutio et exactio partium non minima incommoda habet. nec tamen scilicet haec adtributio illud efficit, ut quis solus totum debeat vel totum alicui soli debeatur, sed ut, sive agendum sit, partim suo partim procuratorio nomine agat, sive cum eo agatur, partim suo partim procuratorio nomine conveniatur. nam licet libera potestas esse maneat creditoribus cum singulis experiundi, tamen et his libera potestas est suo loco substituendi eos, in quos onera actionis officio iudicis translata sunt.
115
Dig. 10.2.4pr.
116
Ulpianus 19 ad ed.
117
Ceterae itaque res praeter nomina veniunt in hoc iudicium. sin autem nomen uni ex heredibus legatum sit, iudicio familiae erciscundae hoc heres consequitur.
118
Dig. 10.2.4.1
119
Ulpianus 19 ad ed.
120
Mala medicamenta et venena veniunt quidem in iudicium, sed iudex omnino interponere se in his non debet: boni enim et innocentis viri officio eum fungi oportet: tantundem debebit facere et in libris improbatae lectionis, magicis forte vel his similibus. haec enim omnia protinus corrumpenda sunt.
121
Dig. 10.2.4.2
122
Ulpianus 19 ad ed.
123
Sed et si quid ex peculatu vel ex sacrilegio quaesitum erit vel vi aut latrocinio aut adgressura, hoc non dividetur.
124
Dig. 10.2.4.3
125
Ulpianus 19 ad ed.
126
Sed et tabulas testamenti debebit aut apud eum, qui ex maiore parte heres est, iubere manere aut in aede deponi. nam et labeo scribit vendita hereditate tabulas testamenti descriptas deponi oportere: heredem enim exemplum debere dare, tabulas vero authenticas ipsum retinere aut in aede deponere.
127
Dig. 10.2.5
128
Gaius 7 ad ed. provinc.
129
Si quae sunt cautiones hereditariae, eas iudex curare debet ut apud eum maneant, qui maiore ex parte heres sit, ceteri descriptum et recognitum faciant, cautione interposita, ut, cum res exegerit, ipsae exhibeantur. si omnes isdem ex partibus heredes sint nec inter eos conveniat, apud quem potius esse debeant, sortiri eos oportet: aut ex consensu vel suffragio eligendus est amicus, apud quem deponantur: vel in aede sacra deponi debent.
130
Dig. 10.2.6
131
Ulpianus 19 ad ed.
132
Nam ad licitationem rem deducere, ut qui licitatione vicit hic habeat instrumenta hereditaria, non placet neque mihi neque pomponio.
133
Dig. 10.2.7
134
Venonius 7 stipul.
135
Si heres unus, cum sub condicione adiectum coheredem aut apud hostes haberet, dixerit se heredem esse et actione expertus vicerit, deinde condicio heredis exstiterit vel postliminio redierit, an victoriae commodum debeat cum eo communicare? nam indubitate iudicati actio ei in solidum competit. et electionem coheredi dandam, id est aut communicandam eam aut experiundi faciendam potestatem huic, qui post victoriam coheredis effectus sit heres aut reversus sit in civitatem. idemque observandum, si postea natus sit postumus. non enim his personis silentium imputari potest, cum ad hereditatem post victoriam coheredis pervenerint.
136
Dig. 10.2.8pr.
137
Ulpianus 19 ad ed.
138
Pomponius scribit, si uni ex heredibus praelegatae fuerint rationes, non prius ei tradendas, quam coheredes descripserint. nam et si servus actor, inquit, fuerit legatus, non alias eum tradendum, quam rationes reddiderit. nos videbimus, numquid et cautio sit interponenda, ut, quotiens desideratae fuerint rationes vel actor praelegatus, copia eorum fiat? plerumque enim authenticae rationes sunt necessariae actori ad instruenda ea, quae postea emergunt ad notitiam eius spectantia. et necessarium est cautionem ab eo super hoc coheredibus praestari.
139
Dig. 10.2.8.1
140
Ulpianus 19 ad ed.
141
Idem pomponius ait columbas, quae emitti solent de columbario, venire in familiae herciscundae iudicium, cum nostrae sint tamdiu, quamdiu consuetudinem habeant ad nos revertendi: quare si quis eas adprehendisset, furti nobis competit actio. idem et in apibus dicitur, quia in patrimonio nostro computantur.
142
Dig. 10.2.8.2
143
Ulpianus 19 ad ed.
144
Sed et si quid de pecoribus nostris a bestia ereptum sit, venire in familiae erciscundae iudicium putat, si feram evaserit: nam magis esse, ut non desinat nostrum esse, inquit, quod a lupo eripitur vel alia bestia, tamdiu, quamdiu ab eo non fuerit consumptum.
145
Dig. 10.2.9
146
Paulus 23 ad ed.
147
Veniunt in hoc iudicium res, quas heredes usuceperunt, cum defuncto traditae essent: hae quoque res, quae heredibus traditae sunt, cum defunctus emisset:
148
Dig. 10.2.10
149
Ulpianus 19 ad ed.
150
Item praedia, quae nostri patrimonii sunt, sed et vectigalia vel superficiaria: nec minus hae quoque res, quas alienas defunctus bona fide possidet.
151
Dig. 10.2.11
152
Paulus 23 ad ed.
153
Partum quoque editum et post aditam hereditatem.
154
Dig. 10.2.12pr.
155
Ulpianus 19 ad ed.
156
Et post litem contestatam sabinus scribit in familiae erciscundae iudicium venire et adiudicari posse.
157
Dig. 10.2.12.1
158
Ulpianus 19 ad ed.
159
Idem erit et si servis hereditariis ab extraneo aliquid datum sit.
160
Dig. 10.2.12.2
161
Ulpianus 19 ad ed.
162
Res, quae sub condicione legata est, interim heredum est et ideo venit in familiae erciscundae iudicium et adiudicari potest cum sua scilicet causa, ut existente condicione eximatur ab eo cui adiudicata est aut deficiente condicione ad eos revertatur a quibus relicta est. idem et in statulibero dicitur, qui interim est heredum, existente autem condicione ad libertatem perveniat.
163
Dig. 10.2.13
164
Papinianus 7 quaest.
165
Alienationes enim post iudicium acceptum interdictae sunt dumtaxat voluntariae, non quae vetustiorem causam et originem iuris habent necessariam.
166
Dig. 10.2.14pr.
167
Ulpianus 19 ad ed.
168
Sed et si usucapio fuerit coepta ab eo, qui heres non erat, ante litem contestatam et postea impleta fuerit, rem de iudicio subducit.
169
Dig. 10.2.14.1
170
Ulpianus 19 ad ed.
171
Usus fructus an in iudicium deducatur, quaeritur: ut puta si deducto usu fructu fundus fuit ab heredibus legatus.
172
Dig. 10.2.15
173
Paulus 23 ad ed.
174
Vel si servo hereditario usus fructus legatus sit: nec enim a personis discedere sine interitu sui potest.
175
Dig. 10.2.16pr.
176
Ulpianus 19 ad ed.
177
Et puto officio iudicis contineri, ut, si volent heredes a communione usus fructus discedere, morem eis gerat cautionibus interpositis.
178
Dig. 10.2.16.1
179
Ulpianus 19 ad ed.
180
Iulianus ait, si alii fundum, alii usum fructum fundi iudex adiudicaverit, non communicari usum fructum.
181
Dig. 10.2.16.2
182
Ulpianus 19 ad ed.
183
Usus fructus et ex certo tempore et usque ad certum tempus et alternis annis adiudicari potest.
184
Dig. 10.2.16.3
185
Ulpianus 19 ad ed.
186
Id quod amnis fundo post litem contestatam alluit, aeque venit in hoc iudicium.
187
Dig. 10.2.16.4
188
Ulpianus 19 ad ed.
189
Sed et si dolo vel culpa quid in usum fructum ab uno ex heredibus factum sit, hoc quoque in iudicium venire pomponius ait: nam et omnia, quae quis in hereditate dolo aut culpa fecit, in iudicium familiae erciscundae veniunt, sic tamen, si quasi heres fecerit. et ideo si vivo testatore unus ex heredibus pecuniam sustulerit, in familiae erciscundae iudicium ea non venit, quia tunc nondum heres erat: ubi autem quasi heres fecit, etsi aliam praeterea quis actionem habeat, tamen teneri eum familiae erciscundae iudicio iulianus scribit.
190
Dig. 10.2.16.5
191
Ulpianus 19 ad ed.
192
Denique ait, si unus ex heredibus rationes hereditarias deleverit vel interleverit, teneri quidem lege aquilia, quasi corruperit: non minus autem etiam familiae erciscundae iudicio.
193
Dig. 10.2.16.6
194
Ulpianus 19 ad ed.
195
Item si servus hereditarius propriam rem heredum unius subripuerit, ofilius ait esse familiae erciscundae actionem et communi dividundo furtique actionem cessare. quare agentem familiae erciscundae iudicio consecuturum, ut aut ei servus adiudicetur aut litis aestimatio in simplum offeratur.
196
Dig. 10.2.17
197
Gaius 7 ad ed. provinc.
198
Damno commisso ab uno herede conveniens est dicere simpli habendam aestimationem in familiae erciscundae iudicio.
199
Dig. 10.2.18pr.
200
Ulpianus 19 ad ed.

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.