Appverg.ciris

Latin Library (medieval and later) · The Latin Library · 547 sections

201
quae mare, quae viridis silvas lucosque sonantis
202
incolitis, gaudete, vagae, gaudete, volucres.
203
Vosque adeo, humanos mutatae corporis artus,
204
vos, o crudeli fatorum lege, puellae
205
Dauliades, gaudete: venit carissima vobis 200
206
cognatos augens reges numerumque suorum
207
ciris et ipse pater. Vos, o pulcherrima quondam
208
corpora, caeruleas praevertite in aethera nubes,
209
qua novos ad superum sedes haliaeetos et qua
210
candida concessos ascendat ciris honores. 205
211
Iamque adeo dulci devinctus lumina somno
212
Nisus erat vigilumque procul custodia primis
213
excubias foribus studio iactabat inani:
214
cum furtim tacito descendens Scylla cubili
215
auribus erectis nocturna silentia temptat 210
216
et pressis tenuem singultibus ara captat.
217
Tum suspensa levans digitis vestigia primis
218
egreditur ferroque manus armata bidenti
219
evolat: at demptae subita in formidine vires
220
caeruleas sua furta prius testantur ad umbras. 215
221
Nam qua se ad patrium tendebat semita limen,
222
vestibulo in thalami paulum remoratur et alti
223
suspicit ad caeli nictantia sidera mundi
224
non accepta piis promittens munera divis.
225
Quam simul Ogygii Phoenicis filia Carme 220
226
surgere sensit anus (sonitum nam fecerat illi
227
marmoreo aeratus stridens in limine cardo),
228
corripit extemplo fessam languore puellam
229
et simul O nobis sacrum caput inquit alumna,
230
non tibi nequiquam viridis per viscera pallor 225
231
aegroto tenuis suffundit sanguine venas
232
nec levis hoc faceret (neque enim pote) cura: subegit
233
aut fallor, quod ut a potius, Rhamnusia, fallar.
234
Nam qua te causa nec dulcis pocula Bacchi
235
nec gravidos Cereris dicam contingere fetus? 230
236
Qua causa ad patrium solam vigilare cubile
237
tempore, quo fessas mortalia pectora curas,
238
quo rapidos etiam requiescunt flumina cursus?
239
Dic age nunc miserae saltem quod saepe petenti
240
iurabas nihil esse mihi, cur maesta parentis 235
241
formosos circum virgo <re>morere capillos.
242
Ei mihi, ne furor ille tuos invaserit artus,
243
ille Arabae Myrrhae quondam qui cepit ocellos,
244
ut scelere infando (quod nec sinat Adrastea)
245
laedere utrumque uno studeas errore parentem. 240
246
Quod si alio quovis animi iactaris amore
247
(nam te iactari, non est Amathusia nostri
248
tam rudis ut nullo possim cognoscere signo),
249
si concessus amor noto te macerat igni:
250
per tibi Dictynnae praesentia numina iuro, 245
251
prima deum mihi quae dulcem te donat alumnam,
252
omnia me potius, digna atque indigna, laborum
253
milia nisuram, quam te tam tristibus istis
254
sordibus et sanie patiar tabescere tali.
255
Haec loquitur mollique ut se velavit amictu 250
256
frigidulam iniecta circumdat veste puellam,
257
quae prius in tenui steterat succincta crocota.
258
Dulcia deinde genis rorantibus oscula figens
259
persequitur miserae causas exquirere tabis.
260
Nec tamen ante ullas patitur sibi reddere voces, 255
261
marmoreum tremebunda pedem quam rettulit intra.
262
Illa autem Quid me inquit, nutricula, torques?
263
Quid tantum properas nostros novisse furores?
264
Non ego consueto mortalibus uror amore
265
nec mihi notorum deflectunt lumina voltus 260
266
nec genitor cordi est: ultro namque odimus omnis.
267
Nil amat hic animus, nutrix, quod oportet amari,
268
in quo falsa, tamen lateat pietatis imago,
269
sed media ex acie, mediis ex hostibus - heu, heu,
270
quid dicam quove agam malum hoc exordiar ore? 265
271
Dicam equidem, quoniam tu nunc non dicere, nutrix,
272
non sinis: extremum hoc munus morientis habeto
273
ille, vides, nostris qui moenibus assidet hostis,
274
quem pater ipse deum sceptri donavit honore,
275
cui Parcae tribuere nec ullo volnere laedi 270
276
(dicendum est, frustra circumvehor omnia verbis)
277
ille mea, ille idem oppugnat praecordia Minos.
278
Quod per te divom crebros obtestor amores
279
perque tuom memori sanctum mihi pectus alumnae,
280
ut me si servare potes, nec perdere malis, 275
281
sin autem optatae spes est incisa salutis,
282
nec mihi quam merui invideas, nutricula, mortem.
283
Nam nisi te nobis malus, o malus optima Carme,
284
ante in conspectum casusve deusve tulisset,
285
aut ferro hoc (aperit ferrum quod veste latebat) 280
286
purpureum patris dempsissem vertice crinem
287
aut mihi praesenti peperissem volnere letum.
288
Vix haec ediderat, cum clade exterrita tristi
289
intonsos multo deturpat pulvere crinis
290
et graviter questu Carme complorat anili: 285
291
O mihi nunc iterum crudelis reddite Minos,
292
o iterum nostrae Minos inimice senectae,
293
semper <ut> aut olim natae te propter eundem
294
aut Amor insanae luctum portavit alumnae.
295
Tene ego tam longe capta atque avecta nequivi, 290
296
tam grave servitium, tam duros passa labores
297
effugere, o bis iam exitium crudele meorum?
298
Iam iam nec nobis, heu quae senioribus una
299
vivendi causa est, vivit genus. Ut quid ego amens
300
te erepta, o Britomarti, mei spes una sepulcri, 295

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.