Chronicon Paschale

τμζ΄ Ὀλυμπιάς.

Ἰνδ. ια΄. ς΄. μετὰ ὑπ. Φωκᾶ Αὐγούστου τὸ δ΄

Ἰνδ. ιβ΄. ζ΄. μετὰ ὑπ. Φώκα Αὐγούστου τὸ ε΄.

Ἐντεῦθέν ἐστιν ἑλεῖν ὡς ἀφ’ οὗπερ ὁ τρισμακάριος Κωνσταντῖνος ἐτελεύτησεν τὸν βίον μέχρι τῆς κβ΄ τοῦ μαΐου μηνὸς τῆς ἐνεστώσης ιβ΄ ἐπινεμήσεως καὶ τοῦ ζ΄ ἔτους τῆς Φώκα βασιλείας πληροῦνται χρόνοι σοβ΄, ἄρχεται δέ τὸ σογ΄ ἀπὸ κβ΄ τοῦ

Mauricii liberi sequioris sexus, Anastasia, Theoctista, et Cleopatra: eae- que cum Germani filia, Theodosii uxore sublatae: ipseque Germanus una cum illis sublatus est.

606. iv. Ind. ix. Post Cons. Focae Augusti II. 2.

A. C. [ Ol. Iph.]

Hoc anno, Cyriacus Patriarcha Constantinopolitanus moritur mense Hyperberetaeo, secundum Romanos, Octobri, die xxix. feria vii. illiusque funus curatum est xxx. ejusdem mensis, feria 1. et depositum est corpus illius juxta morem receptum in aede Sanctorum Apostolorum.

607. v. lnd. x. Post Consulatum Focae Augusti III. 3.

Hoc anno, mense Audynaeo, secundum Romanos xxiii. Januarii, dictus est Patriarcha Coustantinopolitanus Thomas Ex-Diacono magnae Ecclesiae, et Sacellarius Patriarchae, ac Ordinationibus Praepositus.

CCCXLVIL Olympias.

608. vi. Ind. xi. Post Cons. Focae Augusti IV. 4.

609. vii. Ind. xii. Post Cons. Focae Augusti V. 1. 347.

Hinc licet colligere, quod ex quo terbeatus Constantinus vitam finiit, usque ad xxn. Maii mensis praesentis Indictionis xii. et vn. annum Forcae imperii, absolvuntur anni cclxxii. incipit vero annus cclxxiii. a xxii.

μαΐου μηνὸς, ἰνδικτιῶνος ιβ΄. εἰ γὰρ ἡ πεντηκοστὴ κατὰ τὴν κβ΄ γέγονε τοῦ μα·ί·ου μηνὸς ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ , ἀναντιρρήτως ἡ ἀναστάσιμος τῇ τρίτῃ γέγονε τοῦ ἀπριλίου μηνός, ὥστε τὴν πρώτην ἐκείνου τοῦ ἀπριλίου ἐν παρασκευῇ εἰσελθεῖν. πρόσθες οὖν τοῖς σοβ΄ τὸ τέταρτον, τουτέστιν ξη΄, καὶ γίνονται τμ΄. ταῦτα ἀνάλυσον ἀπὸ τῶν ζ΄, καὶ περιττεύουσι δ΄. ἐπεὶ οὖν ἐν παρασκευῇ τότε ὁ ἀπρίλιος εἰσῆλθεν, ποίησον παρασκευήν, σάββατον, κυριακὴν, δευτέραν, καὶ λοιπὸν τὸ σογ΄ ἄρχεται εἰς τρίτην. εὑρίσκεται ἄρα ὁ ἀπρίλιος ἐπὶ τῆς ἐνεστώσης ἡλιακῆς ιβ΄ ἰνδικτιῶνος, σεληνιακῆς δὲ ἴθι, εἰσιὼν ἐν τρίτῃ τῆς ἑβδομάδος ἡμέρᾳ, ὅπερ καὶ ἔστιν. πλὴν ἀλλὰ καὶ τῷ πασχαλίῳ καὶ τοῖς ὑπαταρίοις ἐντυχὼν ηὗρον τὴν ψηφοφορίαν ταύτην συνᾴδουσαν. εἰσὶν οὖν ἀπὸ μέν τῆς τελευτῆς Κωνσταντίνου ἕως νῦν χρόνοι σοβ΄, ἀπὸ δέ τῆς εἰκοσαετηρίδος αὐτοῦ σπᾶ πλήρεις.

Ἐγένετο δὲ καὶ τὸ πάσχα πρὸ τῶν σοβ΄ ἐνιαυτῶν ἐν ἰνδικτιῶνι σελήνης ιγ΄, Ὀλυμπιάδος σοθ΄ ἔτει δευτέρῳ , ἀπριλίου τρίτῃ.

Ὕπατοι δὲ ἀπὸ Φηλικιανοῦ καὶ Τατιανοῦ εἰσιν σοί ἴως τοῦ πάσχα τῆς ιθ΄ ἡλιακῆς ἰνδικτιῶνος τῆς νῦν ἐνισταμένης.

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπληρώθη ὁ σύνθετος κίων ὁ ἀνοικοδομηθεὶς ὑπὸ Φώκα τοῦ βασιλέως μετὰ καὶ τῆς κιστέρνης κατὰ τὸ

mensis Maii Indictionis XII. Nam si Pentecoste incidit in xxii. Maii illo anno, absque ulla controversia dies Resurrectionis fuit iii. die mensis Aprilis, cum in Parasceve, seu die Veneris, dies primus ejusdem mensis Aprilis contigerit. Adde igitur cclxxii. partem quartaro, hoc est lxviii. tum prodibunt cccxl. haec divide a vii. tum supererunt iv. Quia ergo die Parasceves Aprilis tunc ingressus est, fac (seu numera) Parasceven, Sabbatum, Dominicam, et feriam n. deinceps feria m. incipiet annus cclxxiii. Reperitur ergo Aprilis, praesente Indictione, sive Cyclo solari xii. lunari vero xix. feria iii. hebdomadis incipere, quod et ita est. Quinetiam Paschalium et Fastos Consulares revolvens, animadverti huncce nostrum calculum cum iis consentire. Sunt igitur a morte quidem Constantini usque hodie an. cclxxii. a xx. autem imperii illius anno, seu a Vicennalibus, cclxxxi. anni completi.

Celebratum est autem Pascha ante annos cclxxii. in Indictione x. luna xiii. Olympiadis cclxxix. anno n. die m. Aprilis.

Consules vero a Feliciano et Tatiano sunt cclxxii. usque ad Pascha Cycli solaris xix. praesentis Indictionis.

A. C [Ol. Iph.]

Hoc anno, Columna ex variis lapidibus conflata, a Foca Imperatore

ἀνατολικὸν μέρος τῆς ἐκκλησίας τῶν ἁγίων μ πλησίον τοῦ χαλκοῦ τετραπύλου.

Τούτῳ τῷ ἔτει ἀποστατοῦσιν Ἀφρικὴ καὶ Ἀλεξάνδρεια· καὶ σφάζεται ἀπὸ ἐναντίων ὁ πάπας Ἀλεξανδρείας. παύεται δὲ καὶ Ἰσάκιος ἀπὸ Ἱεροσολύμων, καὶ γίνεται ἀντ᾿ αὐτοῦ Ζαχαρίας ἀπὸ πρεσβυτέρων καὶ σκευοφυλάκων τῆς ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, καὶ Ἐδεσα ὑπὸ Πέρσας γίνεται.

Ἰνδ. ιγ΄. η΄. μετὰ ὑπ. Φώκα Αὐγούστου τὸ ἑ.

Τούτῳ τῷ ἔτει, μηνὶ δύστρῳ, κατὰ Ῥωμαίους μαρτίῳ κ΄, ἡμέρᾳ ς΄, τελευτᾷ Θωμᾶς πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, καὶ κηδεύεται τῇ κβ τοῦ αἰτοῦ μηνός, ἡμέρᾳ α΄, καὶ τῇ η΄ τοῦ ἀρτεμισίου μηνός, κατὰ ῾Ρωμαίους ἀπριλίου, τῆς αἰτῇς ιγ΄ ἰνδικτιῶνος τῷ μεγάλῳ σαββάτῳ γέγονε πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Σέργιος διάκονος τῆς μεγάλης ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως καὶ πτωχοτρóφος, φροὺξ λιμένος.

Καὶ κατὰ τὸ πέρας τοῦ σιπτεμβριου μηνὸς Trg ιδ΄ ἰνδικτιῶνος ἀπηγγέλη ὡς Ἀναστάσιος πατριάρχης γενόμενος Ἀντιοχείας ὁ ἀπὸ σχολαστικῶν ἀνῃρέθη ὑπὸ στρατιωτῶν.

Τούτῳ τῷ ἔτει μηνὶ ὑπερβερεταίῳ, κατὰ ῾Ρωμαίους ὀκτωβρίῳ γ΄, ἰνδικτιῶνος ιδ΄, ἡμέρα ζ΄, ἀναφαίνονται πλοῖα ἱκανὰ κατὰ τὸ στρογγυλοῦν καστέλλιν, ἐν οἶς ἦν καὶ Ἡράκλειος ὁ υἱὸς

absoluta est, una cum Cisterna, versus Orientalem partem Ecclesiae sanctorum ctorum xl. juxta Aereum Tetrapylurn.

Hoc anno, Africa et Alexandria deficiunt: et Papa Alexandrinorum ab adversariis occiditur. Abdicatur vero Isacius Hierosolymorum Pontifex, et in ejus locum sufficitur Zacharias Ex-Presbytero et Ex-Scevophylace Ecclesiae Constantinopolitanae: et Aedessa in Persarum potestatem venit.

610. viii. Ind. xiii. Post Cons. Focae Augusti VI. 2.

Hoc anno, mense Dystro, secundum Romanos Martio, xx. feria vi. moritur Thomas Patriarcha Constantinopolitanus, et xxii. ejusdera mensis, feria i. terrae mandatur. Et viii. Arteraisii, secundum Romanos Aprilis, ejusdem Indict. xiii. magno Sabbato, Constantinopoleos Patriarcha creatus est Sergius, Magnae Ecclesiae Constantinopolitanae Diaconus, et Ptochiorum Praefectus, Custos Portus.

Sub exitum mensis Septembris, Indict. xiv. renuntiatum est Anastasium Patriarcham Antiochenum, Ex-Scholastico a militibus fuisse inter- emptum.

Hoc anno, mense Hyperberetaeo, secundum Romanos Octobri, iii. Indictionis xiv. feria vii. apparuere naves plurimae versus Castellum ro

Ἡρακλείου. καὶ τότε εἰσέρχεται Φωκᾶς κατ’ αὐτὴν τὴν ἡμέραν ἀπὸ τοῦ προκέσσου τοῦ Ἐβδόμου περὶ ἑσπέραν, καὶ ἔρχεται εἰς τὸ παλάτιν τῆς πόλεως. καὶ τῇ ἑξῆς ἡμέραι , τουτέστιν τῇ κυριακῇ, πλησιασάντων τῶν πλοίων τῇ πόλει, Βόνωσος, ὅστις τὰ πάνδεινα ἐν Ἀντιοχείᾳ τῇ μεγάλῃ κατ᾿ ἐπιτροπὴν Φωκᾶ διεπράξατο , εἰσηγήσει Θεοφάνους τοῦ τῆς ἀνασκάφου μνήμης, τότε ὧδε ὢν ἐν τῇ πολεῖ, μετὰ τὸ βαλεῖν αὐτὸν πῦρ πλησίον τῶν Καισαρίου καὶ ἀστοχῆσαι ἔφυγεν , καὶ ἐλθὼν μετὰ καράβου εἰς τὸν Ἰουλιανοῦ λιμένα κατὰ τὰ λεγόμενα Μαύρου, στενωθεὶς ἔῤῥιψεν ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ λαβὼν μετὰ σπαθίου πληγὴν ἀπὸ ἑνὸς ἐξκουβίτωρος, ὡς ἦν εἰς θάλασσαν , ἀπέθανεν· καὶ ἐκβληθέντος τοῦ σκηνώματος αὐτοῦ ἐσύρη καὶ ἀπηνέχθη εἰς τὸν Βοῦν καὶ ἐκαύθη.

Καὶ τῇ ς΄ τοῦ αὐτοῦ μηνός, διαφαούσης ἡμέρας β΄, Φῶτις ὁ κουράτωρ τῶν Πλακιδίας καὶ Πρόβος ὁ πατρίκιος ἐπῆραν Φωκᾶν ἐκ τοῦ Ἀρχαγγέλου τοῦ Παλατίου ὁλόγυμνον, καὶ ἀπήγαγον διὰ τοῦ λιμένος ὡς ἐπὶ τὸν οἶκον τῶν Σοφίας, καὶ βαλόντες αὐτὸν εἰς κάραβον ἔδειξαν τοῖς πλοίοις. καὶ τότε ἀποφέρουσιν αὐτὸν Ἡράκλειον, καὶ ἐπαρθείσης ἀπὸ τοῦ ὤμου τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ καὶ τῆς κεφαλῆς, ἡ μέν χεὶρ αὐτοῦ περιεπάρη σπαθίῳ, καὶ οὕτω περιήχθη τὴν μέσην εἰσαγομένη ἀπὸ τοῦ φόρου. ἡ δὲ κεπροκἐνσου

tundum, in quibus erat et Heraclius, Heraclii filius Tum Focas a secessu Hebdomi eodem ipso die sub vesperam equo venit in urbis Palatium: ac proxime sequenti, qui in Dominicam incidit, navigiis ad urbem appellentibus, Bonosus, qui in Magna Antiochia Focae jussu, ac impulsu damnandae memoriae Theophanis, atrocia facinora perpetrarat, cum tura esset Constantinopoli, immisso in urbis tractum, qui Caesarii aedibus adjacet. igne, defecit, fugamque arripuit. Ac veniens cum navicula in Portum Juliani, ad locum qui Mauri dicitur, redactus ad angustias, seipsum praecipitem dedit in mare, acceptoque ab quodam Excubitore vulnere ictus gladii in mari, ut erat, mortem oppetiit: cujus ejectum cadaver raptum tractumque est ad Bovem, ubi exustum est.

Die vi. ejusdem mensis, feria n. illucescente, Photius Curator Domus Placldiae, et Probus Patricius raptum Focam ex Archangeli Palatio, omnibus nudatum vestibus, deduxerunt per Portum, versus Aedem Sophiae, ac in navem conjectum, ostenderunt classi : deinde ad Heraclium adduxerunt. Cujus Focae praecisa ab humero dextra, et amputato capite, ipsius quidem manus ensis infixa cuspidi, a Foro per Mediam Urbis plateam est traducta: caput autem conto seu hastae impositum φαλὴ αὐτοῦ ἐβλήθη εἰς κοντάριν, καὶ οὕτω καὶ αὐτὴ περιήχθη· τὸ δέ ἄλλο αὐτοῦ σῶμα ἐπὶ κοιλίαν συρόμενον ἠνέχθη ὡς ἐπὶ τὴν Χαλκῆν τοῦ Ἱππικοῦ, ὄπιθεν δὲ αὐτοῦ τοῦ σκηνώματος ἐσύρη καὶ Λεόντις ὁ Σύρος ὁ ἀπὸ σακελλαρίων, καὶ ἔτι ἐμπνέοντος αὐτοῦ δέδωκεν αὐτῷ τις μετὰ ξύλου κατὰ τὴν Χαλκῆν τοῦ Ἱππικοῦ καὶ τότε ἀπέθανεν, καὶ ἐπήρθη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ, καὶ οὕτως ἀπενεχθέντων τῶν σκηνωμάτων αὐτοῦ καὶ Φώκα εἰς τὸν Βοῦν, καὶ αὐτὰ κατεκαιιθη. ὁμοίως δὲ ἐκαύθη εἰς τὸν Βοῦν καὶ ὁ μαππάρις καὶ ὁ ταξεώτης τοῖ ἐπάρχου τῆς πόλεως, ὁ ἐπιλεγόμενος ἀπὸ Δαιμονιαρίων.

Καὶ περὶ ὥραν ἐνάτην αὐτῆς τῆς δευτέρας ἡμέρας ἐστέφθη Ἡράκλειος βασιλεὺς ἐν τῇ ἁγιωτάτῃ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ ὑπὸ Σεργίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. καὶ ἐπὶ τὴν ἑξῆς ἡμέραν τρίτην ἱπποδρομίας ἀγομένης εἰσήχθη ἡ κεφαλὴ Λεοντίου τοῦ Σύρου, καὶ ἐκαύθη εἰς τὸ Ἱππικὸν μπὰ καὶ τῆς εἰκόνος Φωκᾶ, ἥντινα εἰσῆγον ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ εἰς τὸ τΙππικὸν μετὰ κηραψίας ἀσπροφοροῦντες οἱ μάταιοι τῶν ἀνθρώπων. ἐκαύθη δὲ κατ᾿ αὐτὸν καὶ τὸ Βένετον βάνδον.

Ἰνδ. ιδ’. α΄. βασιλείας Ἡρακλείου Αὐγούστου.

Ἀπὸ ζ΄ καὶ αὐτῆς τοῦ ὀκτωβρίου μηνὸς τῆς παρούσης ιδ΄ ἰνδικτιῶνος μέχρι τρισκαιδεκάτης τοῦ ἰανουαρίου μηνὸς τῆς αυ-̓

pariter circumductum est: corporis vero truncus per ventrem raptatus, versus Chalcen Hippodromi est delatus. Pone quem tractus est Leo Syrus Ex-Sacellario, qui cum adhuc spiraret, juxta eandem Chalcen ligno in eum a nescio quo impacto, statim interiit: illius vero caput in sublime est elatum, atque ita delata ad Bovem ipsius et Focae cadavera igne consumpta sunt. Similiter etiam combustus est ad Bovem et Mapparius et Apparitor Praefecti Urbi, cognomento a Daemonariis.

Hora porro ix. ejusdem feriae ii. coronatus est Heraclius in Imperatorem a Sergio sanctissimae Magnae Ecclesiae Constantinopolitanae Patriarcha. Die vero abhinc tertio, dum Circenses celebrarentur, illatum est Leontii Syri caput, et in Hippodromo crematum: unaque cum illo Focae imago igne consumpta, quam, dum superstes esset, hominum vanissimi, vestibus induti candidis, cum accensis cereis, in circum intulerant. Combustum est pariter eodem tempore Vexillum Venetum.

A. C. [01. Iph.]

HERACLIUS.

611. i. Ind. xiv. Imperii Heraclii Augusti (annus i). 3.

Ab ipso vii. Octobris mensis die praesentis Indictionis, usque ad xiv. Januarii mensis, ejusdem Indictionis, scriptum est in actis publicis, Im-

τῆς ἰνδικτιῶνοςἐγράφη έν τοῖς συμβολαίοις, βασιλείαςἩρακλείου. καὶ ὑπὸ ιδ΄ καὶ αὐτῆς τοῦ αὐτοῦ μηνὸς ἐγράφη εἰς τὸν ἑξῆς χρόνον τὸν μέχρι δηλονότι δεκεμβριιου πληρουμένου τῆς ιε΄ ἐπινεμήσεως, οὕτως· καὶ ὑπατείαςτοῦ αὐτοῦ εὐσεβεστάτουἡμῶνδεσαό εἰ γὰρ καὶ μὴ προῆλθεν ἐπὶ δίφρου, ἀλλ᾿ οὖν ἐκρίθη λογισθῆναι αἰτῷ εἰς ὑπατείαν.

Τούτῳ τῷ πεῖ μηνὶ ξανθικῷ, κατὰ Ῥωμαίους ἀπριλίου x΄, ἡμέρᾳ γ΄, ὥραν ζ’, γέγονε σεισμὸς μέγας, ὡς ἐξ ἀνάγκης πρὸ πεντηκοστῆς τῇ κβ΄ τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἡμέρᾳ ε΄, λιτὴν γενέσθαι εἰς τὸν Καμπον καὶ ψαλθῦναι τὸ Τρισόγιον. καὶ τῇ ζ΄ τοῦ ἰουλίου μηνὸς τῆςαἰτῆς ιδ ἰνδικτιῶνος, ἡμέρᾳ δ΄, ὅραν η΄, ἐτέχθη Ἐπιφανία ἡ θυγάτηρ Ἡρακλείου καὶ Evdoxtug ἐν προκέσσῳ τῆς Ἱερείας.

τμη΄ Ὀλυμπιάς.

Ἰνδ. ιε΄. β΄. μετὰ ὑπ. Ἡρακλείου Αὐγούστου.

τούτῳ τῷ ἔτει μηνὶ ἀρτεμισίῳ, κατὰ ῾Ρωμαίους μαΐου γ΄, ἡμέρᾳ δ΄, ἐτέχθη εἰς τὸ Προκέσσον Σοφιανῶν Ἡράκλειος νέος Κωνσταντῖνος, υἱὸς Ἡρακλείου καὶ Εὐδοκίας.

Καὶ τῇ ιγ΄ του AvyovoTov μηνὸς τῆς αὐτῆς ἴε ἰνδικτιῶνος, ἡμέρᾳ πρώτῃ, ἐτελεύτησεν εἰς τὸ προκώσον Bλαχερνῶν Εὐδοκία ἡ Αὔγουστα ἡ καὶ Φαβία. καὶ ἐνεχθέντος τοῦ λειψάνου αὐτῆς

perante Heraclio, et a xiv. ejusdem Indictionis ipsius mensis, scriptum est in reliquum anni, usque ad Decembrem scilicet expletum xv. Indictionis, sic, Εt Consnlatu ejusdem Piissimi Domini nostri. Licet enimin sella curuli non processerit, illud tamen tempus ejus Consulatui adscribi debere aequum visum est.

Eodem anno, mense Xanthico, juxta Romanos Aprilis xx. feria iii. hora vii. ingens adeo terrae motus extitit, ut ante Pentecosten die xxii. populus coactus fuerit supplicationes in campo peragere, et Trisagium psallere vn. vero Julii mensis, ejusdem xiv. Indictionis, feria iv. hora viii. nata est Epiphania filia Heraciii et Budociae in secessu Hieriae.

A. C. [01. Iph.]

CCCXLVIII. Olympias.

612. ii. Ind. xv. Post Cons. Heraclii Augusti. 4.

Hoc anno, mense Artemisio, secundum Romanos, Maii m. feria iv. natus est in secessu Sophianarum Heraclius Novus Constantinus, Heraclii et Eudociae filius.

Et xih. Augusti, xv. Indictionis, feria i. mortua est in secessu Blachernarum Eudocia Augusta, Fabia dicta, illiusque funus navigio in Ur-

πλοῒ ἐν tw παλατίῳ τῆς πόλεως, ἐπὶ τὴν ἑξῆς ἐκηδεύθη, καὶ ἐτάφη εἰς τοὺς Ἀποστόλους.

καὶ τῇ δ΄ τοῦ ἱπερβερεταίου μηνός, κατὰῬωμαίους ὀκτωβρίου μηνός, ἰνδικτιῶνος α΄, ἡμέρᾳ δ΄, ἐστέφθη τὸ παλίον Ἐαιφανία ἡ καὶ Εὐδοκία ὗς τὸν ἅγιον Στέφανον εἰς τὸ παλάτιν. ταὶ καθεσθεῖσα εἰς δίφρον, παρακολουθούντων Φιλαρέτου κουβικουλαρίου καὶ χαρτουλαρίου καὶ Συνετοῦ καστρησιου, ἀπῆλθε πρὸς συνήθειαν εἰς τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν.

Tῷ αὐτῶ ἔτει μηνὶ ἀπιλλαίῳ, κατὰ Ῥωμαίους δεκεμβρίῳ ε΄, ἡμέρᾳ γ΄, γέγονε κληρικὸς Πρίσκος ὁ κόμης τῶν ἔξκουβιτώρων, καὶ ἀντ᾿ αὀτοῦ γέγονε κόμης ἐξκουβιτώρων Νικήτας ὁ πατρίκιος.

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐτέθη ἐπάνω τοῦ συνθετοῦ κίονος τοῦ κατ᾿ ἀνατολὰς τῆς ἐκκλησίας τῶν ἁγίων μ΄ ὁ τίμιος σταυρός, ὄντος επόρχου πόλεως Θεοδώρου τοῦ ἀπὸ νοταρίων τῆς βασιλικῆς.

Ἰνδ. α΄. γ΄. μετὰ ὑπ. Ἡρακλείου Αὐγούστου τὸ β΄.

Τούτω τῷ ἔτει μηνὶ αὐδυναίῳ, κατὰ ῾Ρωμαίους ἰανουαρίῳ κβ΄, ἡμέρᾳ δευτέρᾳ, ἐστέφθη τὸ παιδίον Ἡράκλειος νέος Κωνσταντῖνος βασιλεὺς ὑπὸ Τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ἡρακλείου εἰς τὸ παλάτιν· καὶ εὐθέως ἀνῆλθεν εἰς τὸ Ἱπποδρόμιον, κἀκεῖ στεφθεὶς προσεκυνήθη ὑπὸ τῶν συγκλητικῶν ὡς βασιλευις, καὶ εὐφημήθη

bis Palatium illatum, postridie factis exequiis, in Aede Apostolorum conditum est.

Et iv. Hyperberetaei mensis, secundum Romanos Octobris mensis, Indictiouis i. feria iv. coronata est puella Epiphania, quae et Eudocia appellata, in aede Sancti Stephani in Paiatio. Et iu curru sedens, stipantibus eam Philareto Cubiculario et Chartulario, et Syneto Castrensi, ut fieri solet, venit in Magnam Ecclesiam.

Hὃ eodem anno, mense Apellaeo, secundum Romanos Decembri v. feria iii. Priscus Comes Excubitorum Clericus est factus, et in locum ejus factus est Comes Excubitorum Nicetas Patricius.

Hoc anno supra Columnam ex variis lapidibus confectam, ad Orientem Ecclesiae Sanctorum xl. posita est veneranda crux, cum esset Praefectus Urbi Theodorus Ex-Notariis Basilicae.

613. iii. Ind. i. Post Cons. Heraclii Augusti II. 1. 348.

Hoc anno, mense Audynaeo, secundum Romanos, Januarii die xxii. feria ii. coronatus est puer Heraclius Novus Constantinus Imperator a patre suo in Palatio: moxque ascendit in Circum, ibique diademate redimitus, consalutatus est a Senatoribus ut Imperator, et faustis acclama-

ὑπὸ τῶν μερῶν, καὶ οὕτω σὺν τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἐξῆλθεν εἰς τὴν μετγάλην ἐκκλησίαν, βασταζόμενος ὑπὸ Φιλαρέτου.

Καὶ ἀπ᾿ αὐτῆς τῆς κβ᾿ τοῦ ἰανουαρίου μηνὸς ἐπετράπη γράφεσθαι μετὰ τὸ ἐν ὀνόματι, βασιλείας τῶν θειοτάτων ἡμῶν δεσποτῶν καὶ μεγίστων εὐεργετῶν Φλαβίου Ἡρακλείου τοῦ εὐσεβεστάτου ἔτους γ΄ καὶ μετὰ τὴν ὑπατείαν αὐτοῦ ποὺς β΄ καὶ Φλαβίου Ἡρακλείου ὑοῦ Κωνσταντίνου τοῦ θεοφυλάκτου αὐτοῦ υἱοῦ ἔτους α΄, τῶν αἰωνίων Αὐγούστων καὶ αὐτοκρατορων.

Ἰνδ. β΄. δ΄. μετὰ ὑπ. Ἡρακλείου Αὐγούστου τὸ γ΄.

Καὶ ἀπὸ κβ΄ τοῦ ἰανουαρίου μηνὸς γράφεται, βασιλείας Ἡρακλείου νέου Κωνσταντίνου ἔτος β΄.

τούτῳ τῷ ἔτει περὶ μῆνα ἰούνιον θρήνων ἀπαύστων ἄξιον ἡμῖν συνέβη πάθος. μετὰ γὰρ πολλῶν τῆς ἀνατολῆς πόλεων ἥλω καὶ Ἱερουσαλὴμ ὑπὸ Περσῶν, καὶ σφάζονται πολλαὶ χιλιάδες ἐν αὐτῇ κληρικῶν, μοναχῶν, μοναστριῶν παρθένων. ἐμπίπραται τὸ δεσποτικὸν μνῆμα καὶ οἱ περιβόητοι τοῦ θεοῦ ναοί, καὶ ἁπλῶς πάντα τὰ τίμια καθαιρεῖται. τὰ σεβάσμια τοῦ σταυροῦ ξύλα σὺν τοῖς ἱεροῖς σκεύεσιν ἀναριθμήτοις οὖσιν λαμβάνεται παρὰ Περσῶν, καὶ Ζαχαρίας ὁ πατριάρχης καὶ αἰχμάλωτος γί-

tionibus a Factionibus exceptus. Atque ita cum patre egressus, ad Magnam Ecclesiam venit, a Philareto gestatus.

Et ab ipso die XXII. Januarii mensis imperatum est, uti In nomine, etc. imperii piissimorum Dominorum nostrorum et beneficentissimorum Flavii Heraclii piissimi anno iii. et post Consulatum illius anno ii. et Flavii Heraclii Novi Constantini a Deo custoditi ejus i. aeternorum Augustorum et Imperatorum.

A. C. [Ol. Iph.]

644. iv. Ind. II. Post Cons. Heraclii Augusti III. 1.

Et a xxii. Januarii mensis, scribitur, Imperii Heraclii Novi Constantini anno II.

Hoc anno, circa mensem Junium, malum nobis accidit perpetuo luctu prosequendum. Cum aliis quippe compluribus Orientis civitatibus, Hierusalem a Persis capta est, multis Clericorum, Monachorum, Sanctimonialium et Virginum millibus trucidatis. Incensum etiam Dominicum Sepulchrum, et celeberrima Dei templa: et ut verbo dicam, pretiosa omnia destructa. Veneranda Crucis ligna, cum sacris vasis innuraeris capiuntur a Persis, et Zacharias Patriarcha captivus abducitur. Atque haec

νεται. καὶ ταῦτα οὐκ έν πολλῷ χρόνῳ οὐδέ έν ὅλῳ μηνί, ἀλλ’ έν ἡμέραις ὀλίγαις συμβέβηκε.

Καὶ τῇ ιδ΄ γορπιαίου, κατὰ Ῥωμαίους σεπτεμβρίου μηνός, τῆς τρίτης ἰνδικτιῶνος, ἐν τῇ τρίτῃ ὑψώσει ἀποδεθεὶς τῷ ζωοποιῷ σταυρῷ ὁ τίμιος σπόγγος καὶ αὐτὸς συνυψοῦται αὐτῷ ἐν τῇ ἁγιωτάτῃ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ, πεμφθεὶς παρὰ Νικητὰ πατρικίου.

Καὶ τῇ κη τοῦ ὑπερβερεταίου, κατὰ Ῥωμαίους ὀκτωβρίου μηνός, ἡμέρᾳ ζ΄, τυ ἐπὶ κυριακὴν νυκτί, ἠνέχθη ἡ τιμία λόγχη ἀπὸ τῶν ἁγίων τόπων, ἑνὸς τῶν ἐγγιζόντων τῷ καταράτῳ Σαλβάρᾳ μετὰ τὸ ληφθῆναι αὐτὴν παρ’ αὐτῶν, δεδωκότος αὐτὴν τῷ μνημονευθέντι Νικήτᾳ. καὶ εὐθέως αὐτῇ τῇ κυριακῇ ἐκηρύχθη ἐν τῇ ἁγιωτάτῃ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ ὡς ἠνέχθη· καὶ τῇ τρίτῃ καὶ τετράδι προσεκυνήθη ὑπὸ ἀνδρῶν, πέμπτῃ δέ καὶ παρασκευῇ ὑπὸ γυναικῶν.

Ἰνδ. γ΄. ε΄. μετὰ ύπ. Ἡρακλείου Αὐγούστου τὸ δ΄.

Καὶ ἀπὸ κβ΄ καὶ αὐτῆς τοῦ ἰανουαρίου μηνὸς γράφεται, τῆς βασιλείας Ἡρακλείου νέου Κωνσταντίνου ἔτος γ΄.

Τούτῳ τῷ ἔτει ἐπὶ Σεργίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τῆς ἁ ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν ἰνδικτιῶνος δ΄ ἤρξατο ψάλλεσθαι μετὰ τὸ Κατευθυνθήτω ἐν τῷ καιρῷ τοῦ εἰσάγεσθαι τὰ προηγιασμένα δῶρα εἰς τὸ θυσιαστήριον ἀπὸ τοῦ σκευοφυλα-

omnia non multa anni parte, nec toto mense, sed intra paucos dies con- tigere.

Et xiv. Gorpiaei mensis, secundum Romanos Septembris mensis Indictionis III. in tertia Exaltatione vivificae Cruci ailigata veneranda Spongia, et ipsa coexaltatur in sanctissima Magna Ecclesia, missa a Niceta Patricio.

Et xxviii. Hyperberetaei, secundum Romanos Octobris mensis, feria vii. ea nocte quae praecedit Dominicam, veneranda Lancea e sacris locis allata est, quam quidam familiaris abominandi Sarbarae, cum ab iis fuisset ablata, dedit memorato Nicetae : et statim eo ipso die Dominico in sanctissima Magna Ecclesia publicatum ac nuntiatum eam esse allatam; ac tertia deinde et quarta feria a viris, quinta autem et sexta a feminis est adorata.

645. v. Ind. m. Post Cons. Heraclii Augusti IV. 2.

Ab ipso xxii. mensis Januarii die, scribitur: Imperii Heraclii Novi Constantini anno III.

Hoc anno, sub Sergio Patriarcha Constantinopolitano, a prima Jejuniorum hebdomade Indictionis iv. coepit psalli post illud : Dirigatur, quando Praesanctificata Dona in aitare ex Scevophylacio inferuntur,

κίου μετὰ τὸ εἰπεῖν τὸν ἱερέα, Κατὰ τὴν δωρεὰν τοῦ Χριστοῦ σου, εὐθέως ἄρχεται ὁ λαός, Νῦν αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σὺν ἡμῖν ἀοράτως λατρεύουσιν· ἰδοὺ γὰρ εἰςπορεύεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης. ἰδοὺ θυσία μυστικὴ τετελειωμένη δορυφορεῖται. πίστει καὶ φόβῳ προσέλθωμεν, ἵνα μέτοχοι ζωῆς αἰωνίου γενώμεθα. ἀλληλούια. τοῦτο δὲ οὐ μόνον ἐν ταῖς νηστείαις προηγιασμένων εἰσαγομένων ψάλλεται, ἀλλὰ καὶ ἐν ἄλλαις ἡμέραις, ὁσάκις ἂν προηγιασμένα γίνηται.

Τούτω τῷ ἔτει γέγονεν ἀπὸ νόμου νόμισμα ἑξάγραμμον ἀργυροῦν, καὶ βασιλικαὶ ῥόγαι δι’ αἰτοῦ γεγόνασι καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ τῆς ἀρχαιότητος. καὶ ἔξαρχος τοῦ Περσοῦ, καλούμενος Σαήν, ἕως αὐτῆς Χαλκηδόνος ἦλθεν καὶ ἰπὶ τὰ μέρη Χρυσοπόλεως καὶ τοῦ Κηκωνίου καὶ εἰς τὴν ἀντιπέρας ἐβλέπετο. καὶ λαβὼν δῶρα παρὰ τοῦ βασιλέως Ἡρακλείου δι’ ἑαυτοῦ ἐν πλοίοις ἐγγίσαντος τῷ λιμένι Χαλκηδόνος ἀνεχώρησεν, ἐπαγγειλάμενος ὅτι ἐὰν πεμφθῶσιν ἐξ ἡμῶν εἰς πρεσβείαν πρὸς χοσδρόην τινές, εἰρήνη γίνεται. καὶ δὴ ἐπέμφθησαν ἐξ ἡμῶν πρεσβευταὶ τρεῖς, τουτέστιν Ὀλύμπιος ἔπαρχος πραιτωρίων καὶ Λεόντιος ἒπαρχοσ πόλεως καὶ Ἀναστάσιος πρεσβύτερος τῆς κατὰ Κωνσταντινούπολιν ἁγιωτάτης μεγάλης ἐκκλησίας, ἐπιφερόμενοι καὶ ἀποκρίσεις γραφείσας ἀπὸ τῶν ἀρχόντων ἡμῶν πρὸς τὸν θεόπτωτον Χοσρόην, ὧντινων ἡ δύναμίς ἐστιν αὕτη.

postquam dixit Pontifex, juxta donum Christi tui, statim incipit populus : Nunc virtutes coelorum nobisvum invisibiliter adorant: Ecce ingreditur Rex gloriae. Ecce sacrificium mysticum perfectum solenni pompa affertur, infide et tremore accedamus, ut participes efficamur vitae aeternae. Alleluia. Hoc non solum in Jejuniis Praesanctincatorum canitur, sed et aliis praeterea diebus, quotiescunque Praesanctificata fiunt.

Hoc anno, lege lata, numus argenteus sex scripulorum cusus est, quo numi genere factae sunt largitiones Imperatoriae, ipseque ad semissem veterum numorum. Persarum vero Regis Exarchus, Saen vocatus, ad ipsam usque Chalcedonem, et in fines Chrysopoleos et Meconii venit, cum in opposita civitati regione a populo conspiceretur. Donis vero ac muneribus acceptis ab Imperatore Heraclio, hac de causa navigio Chalcedonensi portui appropinquante, recessit: pollicitus, si aliqui ex nostris ad Chosroem legati mitterentur, pacem futuram. Missique e nostris legati tres, Olympius scilicet Praefectus Praetorio, Leontius Praefectus Urbi, et Anastasius sanctissimae Magnae Ecclesiae Constantinopolitanae Presbyter, ljteras a Principibus nostris scriptas ad Deo invisum Chosroen deferentes, in hanc ferme sententiam.