Epigrammata

Res est putida bellus et Sabellus.

Bellum denique malo, quam Sabellum.

Tabescas utinam, Sabelle belle!

Mentiris, credo: recitas mala carmina, laudo:

Cantas, canto: bibis, Pontiliane, bibo:

Pedis, dissimulo: gemma vis ludere, vincor:

Res una est, sine me quam facis, et taceo.

Nil tamen omnino praestas mihi. 'Mortuus,' inquis,

'Accipiam bene te.' Nil volo: sed morere.

Non est, Tucca, satis, quod es gulosus:

Et dici cupis et cupis videri.

Barbatus rigido nupsit Callistratus Afro,

Hac qua lege viro nubere virgo solet.

Praeluxere faces, velarunt flammea vultus,

Nec tua defuerunt verba, Talasse, tibi.

Dos etiam dicta est. Nondum tibi, Roma, videtur

Hoc satis? expectas numquid ut et pariat?

Facundos mihi de libidinosis

Legisti nimium, Sabelle, versus,

Quales nec Didymi sciunt puellae

Nec molles Elephantidos libelli.

Sunt illic Veneris novae figurae,

Quales perditus audeat fututor,

Praestent et taceant quid exoleti,

Quo symplegmate quinque copulentur,

Qua plures teneantur a catena,

Extinctam liceat quid ad lucernam.

Tanti non erat, esse te disertum.

Unice, cognato iunctum mihi sanguine nomen

Qui geris et studio corda propinqua meis;

Carmina cum facias soli cedentia fratri,

Pectore non minor es, sed pietate prior.

Lesbia cum lepido te posset amare Catullo,

Te post Nasonem blanda Corinna sequi.

Nec deerant zephyri, si te dare vela iuvaret;

Sed tu litus amas. Hoc quoque fratris habes.

Haedina tibi pelle contegenti

Nudae tempora verticemque calvae,

Festive tibi, Phoebe, dixit ille,

Qui dixit caput esse calceatum.

Difficilis facilis, iucundus acerbus es idem:

Nec tecum possum vivere, nec sine te.

Vendunt carmina Gallus et Lupercus.

Sanos, Classice, nunc nega poetas.

Boletos et aprum si tamquam vilia ponis

Et non esse putas haec mea vota, volo:

Si fortunatum fieri me credis et heres

Vis scribi propter quinque Lucrina, vale.

Lauta tamen cena est: fateor, lautissima, sed cras

Nil erit, immo hodie, protinus immo nihil,

Quod sciat infelix damnatae spongia virgae

Vel quicumque canis iunctaque testa viae:

Mullorum leporumque et suminis exitus hic est,

Sulphureusque color carnificesque pedes.

Non Albana mihi sit comissatio tanti

Nec Capitolinae pontificumque dapes;

Inputet ipse deus nectar mihi, fiet acetum

Et Vaticani perfida vappa cadi.

Convivas alios cenarum quaere magister,

Quos capiant mensae regna superba tuae:

Me meus ad subitas invitet amicus ofellas:

Haec mihi, quam possum reddere, cena placet.

Crinitae Line paedagoge turbae,

Rerum quem dominum vocat suarum

Et credit cui+ Postumilla dives

Gemmas, aurea, vina, concubinos:

Sic te perpetua fide probatum

Nulli non tua praeferat patrona:

Succurras misero, precor, furori

Et serves aliquando neglegenter

Illos qui male cor meum perurunt,

Quos et noctibus et diebus opto

In nostro cupidus sinu videre,

Formosos, niveos, pares, gemellos,

Grandes, non pueros, sed uniones.

Daphnonas, platanonas et ae+rios pityonas

Et non unius balnea solus habes,

Et tibi centenis stat porticus alta columnis,

Calcatusque tuo sub pede lucet onyx,

Pulvereumque fugax hippodromon ungula plaudit,

Et pereuntis aquae fluctus ubique sonat;

Atria longa patent. Sed nec cenantibus usquam

Nec somno locus est. Quam bene non habitas!

Tam saepe nostrum decipi Fabullinum,

Miraris, Aule? semper homo bonus tiro est.

Tempora Pieria solitus redimire corona,

Nec minus attonitis vox celebrata reis,

Hic situs est, hic ille tuus, Sempronia, Rufus,

Cuius et ipse tui flagrat amore cinis.

Dulcis in Elysio narraris fabula campo,

Et stupet ad raptus Tyndaris ipsa tuos:

Tu melior, quae deserto raptore redisti,

Illa virum voluit nec repetita sequi.

Ridet et Iliacos audit Menelaus amores:

Absolvit Phrygium vestra rapina Parim.

Accipient olim cum te loca laeta piorum,

Non erit in Stygia notior umbra domo:

Non aliena videt, sed amat Proserpina raptas:

Iste tibi dominam conciliabit amor.

Nummi cum tibi sint opesque tantae,