Agamemnon

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,058 sections

201
misce cruorem, perde pereundo virum:
202
mors misera non est commori cum quo velis.
203
Regina, frena temet et siste impetus
204
et quanta temptes cogita: victor venit
205
Asiae ferocis, ultor Europae, trahit
206
captiva Pergama et diu victos Phrygas;
207
hunc fraude nunc conaris et furto aggredi,
208
quem non Achilles ense violavit fero,
209
quamvis procacem torvus armasset manum,
210
non melior Aiax morte decreta furens,
211
non sola Danais Hector et bello mora,
212
non tela Paridis certa, non Memnon niger,
213
non Xanthus armis corpora immixta aggerens
214
fluctusque Simois caede purpureos agens,
215
non nivea proles Cycnus aequorei dei,
216
non bellicoso Thressa cum Rheso phalanx,
217
non picta pharetras et securigera manu
218
peltata Amazon? hunc domi reducem paras
219
mactare et aras caede maculare impia?
220
victrix inultum Graecia hoc facinus feret?
221
equos et arma classibusque horrens fretum
222
propone et alto sanguine exundans solum
223
et tota captae fata Dardaniae domus
224
regesta Danais, comprime affectus truces
225
mentemque tibimet ipsa pacifica tuam.
226
Quod tempus animo semper ac mente horrui
227
adest profecto, rebus extremum meis.
228
quid terga vertis, anime? quid primo impetu
229
deponis arma? crede perniciem tibi
230
et dira saevos fata moliri deos:
231
oppono cunctis vile suppliciis caput,
232
ferrumque et ignes pectore adverso excipe,
233
Aegisthe: non est poena sic nato mori.
234
tu nos pericli socia, tu, Leda sata,
235
comitare tantum: sanguinem reddet tibi
236
ignavus iste ductor ac fortis pater,
237
sed quid trementes circuit pallor genas
238
iacensque vultu languido optutus stupet?
239
Amor iugalis vincit ac flectit retro:
240
referamur illuc, unde non decuit prius
241
abire; sed nunc casta repetatur fides,
242
nam sera numquam est ad bonos mores via:
243
quem paenitet peccasse paene est innocens.
244
Quo raperis amens? credis aut speras tibi
245
Agamemnonis fidele coniugium? ut nihil
246
subesset animo quod graves faceret metus:
247
tamen superba et impotens flatu nimis
248
Fortuna magno spiritus tumidos daret.
249
gravis ille sociis stante adhuc Troia fuit:
250
quid rere ad animum suapte natura trucem
251
Troiam addidisse? rex Mycenarum fuit,
252
veniet tyrannus: prospera animos efferant.
253
effusa circa paelicum quanto venit
254
turba apparatu! sola sed turba eminet
255
tenetque regem famula veridici dei:
256
feresne thalami victa consortem tui?
257
at illa nolet, ultimum est nuptae malum
258
palam mariti possidens paelex domum.
259
nec regna socium ferre nec taedae sciunt.
260
Aegistbe, quid me rursus in praeceps agis
261
iramque flammis iam residentem incitas?
262
permisit aliquid victor in captam sibi:
263
nec coniugem hoc respicere nec dominam decet.
264
lex alia solio est, alia privato in toro.
265
quid quod severas ferre me leges viro
266
non patitur animus turpis admissi memor?
267
dat ille veniam facile cui venia est opus.
268
Itane est? pacisci mutuam veniam licet?
269
ignota tibi sunt iura regnorum aut nova?
270
nobis maligni iudices, aequi sibi
271
id esse regni maximum pignus putant,
272
si quicquid aliis non licet solis licet.
273
Ignovit Helenae: iuncta Menelao redit
274
quae Europam et Asiam paribus afflixit malis.
275
Sed nulla Atriden Venere furtiva abstulit
276
nec cepit animum coniugi obstrictum suae.
277
iam crimen ille quaerit et causas parat.
278
nil esse crede turpe commissum tibi:
279
quid honesta prodest vita, flagitio vacans?
280
ubi dominus odit fit nocens, non quaeritur.
281
Spartamne repetes spreta et Eurotan tuum
282
patriasque sedes profuga? non dant exitum
283
repudia regum, spe metus falsa levas.
284
Delicta novit nemo nisi fidus mea.
285
Non intrat umquam regium limen fides.
286
Opibus merebor, ut fidem pretio obligem.
287
Pretio parata vincitur pretio fides.
288
Surgit residuus pristinae mentis pudor—
289
quid obstrepis? quid voce blandiloqua mala
290
consilia dictas? scilicet nubet tibi,
291
regum relicto rege, generosa exuli?
292
Et cur Atrida videor inferior tibi,
293
gnatus Thyestae?
293b
Si parum est, adde et nepos.
294
Auctore Phoebo gignor: haud generis pudet.
295
Phoebum nefandae stirpis auctorem vocas,
296
quem nocte subita frena revocantem sua
297
caelo expulistis? quid deos probro addimus?
298
subripere doctus fraude genialis toros,
299
quem Venere tantum scimus inlicita virum,

Perseus Latin. CTS URN phi1017.phi007.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.