Adelphi

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,407 sections

1.2.92
Factum esse. Hoc advenienti quot mihi, Micio,
1.2.93
Dixere! in ore est omni populo. Denique,
1.2.94
Si conferendum exemplum est, non fratrem videt
1.2.95
Rei dare operam, ruri esse parcum ac sobrium?
1.2.96
Nullum huius simile factum. Haec quum illi, Micio,
1.2.97
Dico tibi dico: tu illum corrumpi sinis.
1.2.98
Homine imperito nunquam quicquam iniustius,
1.2.99
Qui nisi quod ipse fecit nihil rectum putat.
1.2.100
Quorsum istuc?
1.2.100b
Quia tu Demea haec male iudicas.
1.2.101
Non est flagitium, mihi crede, adolescentulum
1.2.102
Scortari neque potare; non est; neque fores
1.2.103
Effringere. Haec si neque ego neque tu fecimus,
1.2.104
Non siit egestas facere nos. Tu nunc tibi
1.2.105
Id laudi ducis quod tum fecisti inopia?
1.2.106
Iniurium est; nam si esset unde id fieret,
1.2.107
Faceremus: et tu illum tuum, si esses homo,
1.2.108
Sineres nunc facere, dum per aetatem licet,
1.2.109
Potius quam, ubi te exspectatum eiecisset foras,
1.2.110
Alieniore aetate post faceret tamen.
1.2.111
Pro Iupiter! tu homo adigis me ad insaniam.
1.2.112
Non est flagitium, facere haec adolescentulum?
1.2.112b
Ah,
1.2.113
Ausculta: ne me obtundas de hac re saepius.
1.2.114
Tuum filium dedisti adoptandum mihi:
1.2.115
Is meus est factus: si quid peccat Demea,
1.2.116
Mihi peccat: ego illi maximam partem feram.
1.2.117
Obsonat, potat, olet unguenta; de meo.
1.2.118
Amat; a me argentum dabitur dum erit commodum:
1.2.119
Ubi non erit fortasse excludetur foras.
1.2.120
Fores effregit; restituentur: discidit
1.2.121
Vestem; resarcietur. Est, Dis gratia,
1.2.122
Et unde haec flant, et adhuc non molesta sunt.
1.2.123
Postremo aut desine, aut cedo quemvis arbitrum:
1.2.124
Te plura in hac re peccare ostendam.
1.2.124b
Hei mihi!
1.2.125
Pater esse disce ab illis qui vere sciunt.
1.2.126
Natura tu illi pater es, consiliis ego.
1.2.127
Tun consulis quicquam?
1.2.127b
Ah, si pergis abiero.
1.2.128
Sicine agis?
1.2.128b
An ego toties de eadem re audiam?
1.2.129
Curae est mihi.
1.2.129b
Et mihi curae est: verum Demea
1.2.130
Curemus aequam uterque partem: tu alterum,
1.2.131
Ego item alterum; nam ambos curare propemodum
1.2.132
Reposcere illum est quem dedisti.
1.2.132b
Ah, Micio.
1.2.133
Mihi sic videtur.
1.2.133b
Quid istic? tibi si istic placet,
1.2.134
Profundat, perdat, pereat: nihil ad me attinet.
1.2.135
Iam si verbum unum posthac—
1.2.135b
Rursum, Demea,
1.2.136
Irascere?
1.2.136b
An non credis? repeto quem dedi?
1.2.137
Aegre est: alienus non sum: si obsto, hem, desino.
1.2.138
Unum vis curem; curo; et est Dis gratia
1.2.139
Quum ita ut volo est. Iste tuus ipse sentiet
1.2.140
Posterius—nolo in illum gravius dicere.
1.2.141
Nec nihil neque omnia haec sunt quae dicit; tamen
1.2.142
Nonnihil molesta sunt haec mihi: sed ostendere
1.2.143
Me aegre pati illi nolui: nam ita est homo;
1.2.144
Quum placo adversor sedulo et deterreo.
1.2.145
Tamen vix humane patitur: verum si augeam,
1.2.146
Aut etiam adiutor sim eius iracundiae,
1.2.147
Insaniam profecto cum illo; etsi Aeschinus
1.2.148
Nonnullam in hac re nobis facit iniuriam.
1.2.149
Quam hic non amavit meretricem? aut cui non dedit
1.2.150
Aliquid? postremo, nuper (credo iam omnium
1.2.151
Taedebat) dixit velle uxorem ducere.
1.2.152
Sperabam iam defervisse adolescentiam:
1.2.153
Gaudebam. Ecce autem de integro. Nisi quicquid est
1.2.154
Volo scire, atque hominem convenire si apud forum est.
2.1.155
Obsecro, populares, ferte misero atque innocenti auxilium:
2.1.156
Subvenite inopi.
2.1.156b
Otiose nunc iam ilico hic consiste.
2.1.157
Quid respectas? nihil pericli est: nunquam dum ego adero hic te tanget.
2.1.158
Ego istam invitis omnibus—
2.1.159
Quamquam est scelestus non committet hodie unquam iterum ut vapulet.
2.1.160
Aeschine audi: ne te ignarum fuisse dicas meorum morum;
2.1.161
Leno ego sum.
2.1.161b
Scio.
2.1.161c
At ita ut usquam fuit fide quisquam optima.
2.1.162
Tu quod te posterius purges hanc iniuriam mihi nolle
2.1.163
Factam esse huius non faciam: crede hoc; ego meum ius persequar;
2.1.164
Neque tu verbis solves unquam quod mihi re male feceris.
2.1.165
Novi ego vestra haec: Nollem factum; iusiurandum dabitur te esse
2.1.166
Indignum iniuria hac; indignis quum egomet sim acceptus modis.
2.1.167
Abi prae strenue ac fores aperi.
2.1.167b
Ceterum hoc nihil facis.
2.1.168
I intro iam nunc.
2.1.168b
At enim non sinam.
2.1.168c
Accede illuc Parmeno;
2.1.169
Nimium istoc abisti: hic propter hunc adsiste. Hem, sic volo.
2.1.170
Cave nunc iam oculos a meis oculis quoquam demoveas tuos:
2.1.171
Ne mora sit si innuerim quin pugnus continuo in mala haereat.
2.1.172
Istuc volo ergo ipsum experiri.
2.1.172b
Hem, serva: omitte mulierem.
2.1.173
O facinus indignum!
2.1.173b
Geminabit nisi caves.

Perseus Latin. CTS URN phi0134.phi006.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.