Ave.phoen

Latin Library (medieval and later) · The Latin Library · 4 sections

1
Phoenix
2
DE AVE PHOENICE
3
Est locus in primo oriente remotus qua patet aeterni maxima porta poli nec tantum aestivos hyemisque propinquus ad ortus in quo sol verno fundit ab axe diem. illic planicies tractus diffundit apertos nec tumulus crescit nec cava vallis hiat sed nostros montes: quorum iuga celsa putantur per bis sex ulnas eminet ille locus hic solis nemus est: et consitus arbore multa lucus perpetuae frondis honore virens cum phaetontaeis flagrasset ab ignibus axis ille locus flammis inviolatus erat et cum diluvium mersisset fluctibus orbem deucalionaeas exuperavit aquas. non hunc exangues morbi non aegra senectus nec mors crudelis nec metus asper adit nec scelus infandum nec opum vesana cupido aut metus aut ardens caedis amore furor. luctus acerbus abest et aegestas obsita pannis et curae in sontes et violenta fames. Non ibi tempestas nec vis horrida venti nec rigido terram rore pruina tegit. nulla super campos tendit sua vellera nubes nec cadit ex alto timidus humor aquae. sed fons in medio est quem vivum nomine dicunt perspicuus lucens dulcibus uber aquis. qui semel erumpens per singula tempora mensum duodecies undis irrigat omne nemus. hic genus arboreum procero stipite surgens non lapsura solo mitia poma gerit. hoc nemus hos lucos avis incolit unica phoenix unica sic vivit morte refecta sua paret et obsequitur phoebei memoranda satelles hoc natura parens munus habere dedit. lutea cum primum surgens aurora rubescit cum primum rosea sidera luce fugat. ter quater illa pia immergit corpus in undas ter quater e vivo gurgite libat aquam tollitur ac summo consedit in arboris altae vertice quae totum despicit una nemus et conversa novos Phoebi nascentis ad ortus expectat radios et iubar exoriens ast ubi sol pepulit fulgentis lumina portae et primum emicuit luminis aura levis incipit illa sacri modulamina fundere cantus et mira lucem voce ciere novam. quam nec aedoniae voces nec tibia possit musica cyrrhaeis assimilare modis sed neque dolor moriens imitare nosse putatur nec cylleneae fila canorae lyrae postquam Phoebus equs in aperta refudit Olympi atque orbem totum pertulit usque illa ter alarum alarum repetito verbere plaudit non errabilibus nocte cieque sonis. atque eadem celeres etiam discriminat horas igniferumque caput ter venerata silet antistes nemorum luce veneranda sacerdos et sola arcanis conscia Phoebe tuis quae postquam vitae iam mille peregerit annos at se reddiderint tempora longa gravem. ut reparet lassum spatiis urgentibus evum assueti nemoris dulce cubile fugit. cumque renascendi studio loca sancta reliquit tunc petit hunc orbem mors ubi regna tenet dirigit in Syeriam celeres longaeva volatus phoenicis nomen cui dedit ipsa vetus. secretosque petit deserta per avia lucos hic ubi per saltus silva remota latet tum legit aereo sublimem vertice palmam quae gratum phoenix ex ave nomen habet. quam nec dente potens animal perumpere possit lubricus aut serpens aut avis ulla rapax. tum ventos claudit pendentibus Aeolus antris ne violent flabris aera purpurum neu concreta notho per inania coeli. summoneat radios solis et obsit avi. construit inde sibi seu nidum sive sepulcrum nam perit ut vivas se tamen ipsa creat colligit hinc succos et odores divite silva quos legit Assyrus quos opulentus Arabs. quos aut Pygmeae gentes aut India carpit aut molli generat terra Sabaea sinu. cinama dehinc auramque procul spirantis amomi congerit et mixto balsama cum folio. non casiae mitis non olentis vimen achanti nec thuris lachrymae utraque pinguis abest his addit teneras nardi pubentis aristas et sociat myrrhae pascua grata nimis protinus in strato corpus mutabile nido vitalique thoro membra quieta locat oreque dehinc succos membris circumque supraque iniicit exequiis immoritura suis tunc inter varios animam commendat odores depositi tanti nec timet ulla finem. interea corpus genitali morte peremptum aestuat et flammas protulit ipse calor aereoque procul de lumine concipit ignem flagrat et ambustum solvitur in cinerem. hos velut in massam cineres in morte coactos conflat et effectum seminis instar habet hinc animal primum sine membris fertur oriri sed fertur vermis lacteus esse color creverit immensum subito cum tempore certo seque qui teretis colligit in speciem. inde reformatur qualis fuit ante figura et phoenix ruptis pullulat exuviis. ac velut agrestes cum filo ad saxa tenentur mutari pennae papilione solent. non illi cibus est nostro concessus in orbe nec cuiquam implumem pascere cura subest. ambrosio libat coelesti nectare rores stellifero teneri qui cecidere polo. hos legit his mediis alitur in odoribus ales donec maturam proferat effigiem. ast ubi primaeva coepit florere iuventa evolat ad patria iam reditura domos. ante tamen proprio quicquid de corpore restat ossaque vel cineres exuviasque suas. unguine balsameoque myrrhaque et thure soluto condit et in formam conglobat ore pio. quam pedibus gestans contendit solis ad ortus inque ara residens promit in aede sacra. mirandam sese prestat praebetque vehenti tantus ibi decor est tantus abundat honor. principio color est qualis sub sidere coeli mitia quae croceo punica grana legunt. qualis inest foliis quae fert agreste papaver cum pedes vestit sole rubente polus. hoc humeri pectusque decens velamine fulgent. hoc caput hoc cervix summaque terga nitent caudaque porrigitur fulvo distincta metallo in cuius maculis purpura mixta rubet. clarum inter pennas insigne desuper iris pingere ceu nubem desuper alta solet. albicat insignis mixto viriditate smaragdo et puro cornu gemmea cuspis hiat. ingentes oculos credas geminosque hiacyntos quorum de medio lucida flamma micat. aequatur toto capiti radiata corona phoebei referens verticis alta decus. crura tegunt squammeae flavo distincta metallo ast ungues roseus pingit honore color. effigies inter pavonis mixta figuram cernitur et mixtam phasidis inter avem magnifice terris Arabum quae gignitur ales. vix aequare potest seu fera seu fit avis. non tamen est tarda ut volucres quae corpore magno incessus pigros per grave pondus habent. sed levis et velox regali plena decore talis in aspectu se praebet usque hominum. convenit Aegyptus tanti ad miracula visus et raram volucrem turba salutat ovans. protinus isculpunt sacrato in marmore formam et signant titulo remque diemque novo. contrahit in coetum sese genus omne volantum. nec praedae memor est ulla nec ulla metus alitum stipata choro volat illa per altum turbaque prosequitur munere laeta pio. sed postquam puri pervenit ad aetheris auras mox redit ista suis conditor ille locis. a fortunatae sortis finisque volucrem cui de se nasci praestitit ipse deus! femina vel mas haec seu neutrum seu sit utrumque felix quae Veneris foedera nulla colit mors illi venus est, sola est in morte voluptas ut possit nasci appetit ante mori. ipsa sibi proles suus est pater et suus heres nutrix ipsa sui semper alumna sibi ipsa quidem sed non eadem quia et ipsa nec ipsa est aeternam vitam mortis adepta bono.
4
The Miscellany The Latin Library The Classics Page

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.