← Library

Appverg.catalepton

Latin Library (medieval and later) · The Latin Library · 17 sections

1. 1

   Appendix Vergiliana: Catalepton APPENDIX VERGILIANA sive CARMINA MINORA VERGILIO ADTRIBUTA

2. 2

   CATALEPTON

3. 3

   I. De qua saepe tibi, venit, sed, Tucca, videre non licet: occulitur limine clausa viri. De qua saepe tibi, non venit adhuc mihi; namque si occulitur, longe est, tangere quod nequeas. Venerit, audivi. Sed iam mihi nuntius iste 5 quid prodest? Illi dicite cui rediit.

4. 4

   II. Corinthiorum amator iste verborum, iste iste rhetor, namque quatenus totus Thucydides, tyrannus Atticae febris: tau Gallicum, min et sphin et - male illi sit, ita omnia ista verba miscuit fratri. 5

5. 5

   III. Aspice quem valido subnixum Gloria regno altius et caeli sedibus extulerat. Terrarum hic bello magnum concusserat orbem, hic reges Asiae fregerat, hic populos, hic grave servitium tibi iam, tibi, Roma, ferebat 5 (cetera namque viri cuspide conciderant), cum subito in medio rerum certamine praeceps corruit, e patria pulsus in exilium. Tale deae numen, tali mortalia nutu fallax momento temporis hora dedit. 10

6. 6

   IV. Quocumque ire ferunt variae nos tempora vitae, tangere quas terras quosque videre homines, dispeream si te fuerit mihi carior alter: alter enim qui te dulcior esse potest? Cui iuveni ante alios divi divomque sorores 5 cuncta neque indigno, Musa, dedere bona, cuncta, quibus gaudet Phoebi chorus ipseque Phoebus, - doctior quis te, Musa, fuisse potest? O quis te in terris loquitur iucundior uno? Clio nam certe candida non loquitur. 10 Quare illud satis est, si te permittis amari; nam contra ut sit amor mutuos, unde mihi?

7. 7

   V. Ite hinc inanes, ite, rhetorum ampullae, inflata rhoso non Achaico verba, et vos, Selique Tarquitique Varroque, scholasticorum natio madens pingui ite hinc inani, cymbalon iuventutis. 5 Tuque, o mearum cura, Sexte, curarum, vale, Sabine; iam valete formosi. Nos ad beatos vela mittimus portus magni petentes docta dicta Sironis vitamque ab omni vindicabimus cura. 10 Ite hinc, camenae; vos quoque ite iam sane, dulces camenae (nam fatebimur verum, dulces fuistis): et tamen meas chartas revisitote, sed pudenter et raro.

8. 8

   VI. Socer, beate nec tibi neque alteri, generque Noctuine, putidum caput, tuoque nunc puella talis et tuo stupore pressa rus abibit et mihi (ut ille versus usquequaque pertinet) 5 Gener socerque, perdidistis omnia.

9. 9

   VII. Scilicet hoc sine fraude, Vari dulcissime, dicam: Dispeream, nisi me perdidit iste putus. Sin autem praecepta vetant me dicere, sane non dicam, sed: Me perdidit iste puer.

10. 10

    VIII. Villula, quae Sironis eras, et pauper agelle, verum illi domino tu quoque divitiae, me tibi et hos una mecum, quos semper amavi, siquid de patria tristius audiero, commendo <im>primisque patrem: tu nunc eris illi, 5 Mantua quod fuerat quodque Cremona prius.

11. 11

    IX. Pauca mihi, niveo sed non incognita Phoebo, pauca mihi doctae dicite Pegasides. Victor adest, magni magnum decus ecce triumphi, victor, qua terrae quaque patent maria, horrida barbaricae portans insignia pugnae, 5 magnus ut Oenides utque superbus Eryx, nec minus idcirco vestros expromere cantus maximus et sanctos dignus inire choros. Hoc itaque insuetis iactor magis, optime, curis, quid de te possim scribere quidve tibi. 10 Namque (fatebor enim) quae maxima deterrendi debuit, hortandi maxima causa fuit. Pauca tua in nostras venerunt carmina chartas, carmina cum lingua, tum sale Cecropio, carmina quae Phrygium, saeclis accepta futuris, 15 carmina, quae Pylium vincere digna senem. Molliter hic viridi patulae sub tegmine quercus Moeris pastores et Meliboeus erant dulcia iactantes alterno carmina versu, qualia Trinacriae doctus amat iuvenis. 20 Certatim ornabant omnes heroida divi, certatim divae munere quoque suo. Felicem ante alias o te scriptore puellam: altera non fama dixerit esse prior: non illa, Hesperidum ni munere capta fuisset, 25 quae volucrem cursu vicerat Hippomenen; candida cycneo non edita Tyndaris ovo; non supero fulgens Cassiopea polo; non defensa diu multum certamine equorum, obstabant gravidae quod sibi quaeque manus 30 saepe animam generi pro qua pater impius hausit, saepe rubro similis sanguine fluxit humus; regia non Semele, non Inachis Acrisione, immitti expertae fulmine et imbre Iovem; non cuius ob raptum pulsi liquere penates 35 Tarquinii patrios, filius atque pater, illo quo primum dominatus Roma superbos mutavit placidis tempore consulibus, multa neque immeritis donavit praemia alumnis, praemia Messalis maxima Poplicolis. - 40 Nam quid ego immensi memorem studia ista laboris, horrida quid durae tempora militiae? Castra foro, <te> castra Urbi praeponere, castra tam procul hoc gnato, tam procul hac patria; immoderata pati iam frigora iamque calores, 45 sternere vel dura posse super silice; saepe trucem adverso perlabi sidere pontum, saepe mare audendo vincere, saepe hiemem, saepe etiam densos immittere corpus in hostes, communem belli non meminisse deum; 50 nunc celeres Afros, periurae milia gentis, aurea nunc rapidi flumina adire Tagi, nunc aliam ex alia bellando quaerere gentem, vincere et Oceani finibus ulterius - non nostrum est tantas, non, inquam, attingere laudes, 55 quin ausim hoc etiam dicere, vix hominum est: ipsa haec, ipsa ferent rerum monumenta per orbem, ipsa sibi egregium facta decus parient. Nos ea quae tecum finxerunt carmina divi, Cynthius et Musae, Bacchus et Aglaie, 60 si laudem aspirare humilis, si adire Cyrenas, si patrio Graios carmine adire sales possumus, optatis plus iam procedimus ipsis. Hoc satis est: pingui nil mihi cum populo.

12. 12

    X. Sabinus ille, quem videtis, hospites, ait fuisse mulio celerrimus, neque ullius volantis impetum cisi nequisse praeterire, sive Mantuam opus foret volare sive Brixiam. 5 Et hoc negat Triphonis aemuli domum negare nobilem insulamve Caeruli, ubi iste post Sabinus, ante Quinctio bidente dicit attodisse forcipe comata colla, ne Cytorio iugo 10 premente dura volnus ederet iuba. Cremona frigida et lutosa Gallia, tibi haec fuisse et esse cognitissima ait Sabinus. ultima ex origine tua stetisse <dicit> in voragine, 15 tua in palude deposisse sarcinas et inde tot per orbitosa milia iugum tulisse, laeva sive dextera strigare mula sive utrumque coeperat . . . . .( unus versus deest) . . . . . 20 neque ulla vota semitalibus deis sibi esse facta praeter hoc novissimum, paterna lora proximumque pectinem. Sed haec prius fuere: nunc eburnea sedetque sede seque dedicat tibi, 25 gemelle Castor et gemelle Castoris.

13. 13

    XI. Quis deus, Octavi, te nobis abstulit? An quae dicunt, a, nimio pocula dura mero? Vobiscum, si est culpa, bibi; sua quemque sequontur fata: quid immeriti crimen habent cyathi? Scripta quidem tua nos multum mirabimur et te 5 raptum et Romanam flebinus historiam, sed tu nullus eris. Perversi dicite Manes, hunc superesse patri quae fuit invidia?

14. 14

    XII. Superbe Noctuine, putidum caput, datur tibi puella quam petis, datur; datur, superbe Noctuine, quam petis. Sed, o superbe Noctuine, non vides duas habere filias Atilium, 5 <duas>, et hanc et alteram, tibi dari? Adeste, nunc adeste: ducit, ut decet, superbus ecce Noctuinus - hirneam. Thalassio, thalassio, <thalassio>.

15. 15

    XIII. Iacere me, quod alta non possim, putas, ut ante vectari freta nec ferre durum frigus aut aestum pati neque arma victoris sequi? Valent, valent mihi ira et antiquos furor 5 et lingua qua assim tibi et prostitutae turpe contubernium sororis (o quid me incitas, quid impudice et improbande Caesari?). Seu furta dicantur tua 10 et heluato sera patrimonio in fratre parsimonia vel acta puero cum viris convivia udaeque per somnum nates et inscio repente clamatum insuper 15 Thalassio, thalassio - quid palluisti, femina? An ioci dolent? An facta cognoscis tua? Non me vocabis pulcra per Cotytia ad feriatos fascinos 20 nec deinde te movere lumbos in ratulam prensis videbo altaribus flavomque propter Thybrim olentis nauticum vocare, ubi adpulsae rates caeno retentae sordido stant in vadis 25 macraque luctantes aqua, neque in culinam et uncta compitalia dapesque duces sordidas, quibus repletus ut salivosis aquis, obesam ad uxorem redis 30 et aestuantes dote solvis pantices osusque lambis saviis. Nunc laede, nunc lacesse, si quidquam vales. Et nomen adscribo tuom: cinaede Liciene, liquerunt opes 35 fameque genuini crepant; videbo habentem praeter ignavos nihil fratres et iratum Iovem scissumque ventrem et hirniosi patrui pedes inedia turgidos. 40

16. 16

    XIV. Si mihi susceptum fuerit decurrere munus, o Paphon, o sedes quae colis Idalias, Troius Aeneas Romana per oppida digno iam tandem ut tecum carmine victus eat: non ego ture modo aut picta tua templa tabella 5 ornabo et puris serta feram manibus - corniger hos aries humilis et maxima taurus victima sacrato sparget honore focos marmoreusque tibi aut mille coloribus ales in morem picta stabit Amor pharetra. 10 Adsis o Cytherea: tuos te Caesar Olympo et Surrentini litoris ara vocat.

17. 17

    The Miscellany The Latin Library The Classics Homepage

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.